Schone schijn

 de maan is verloren, de zon schijnt

stikt in zijn enorme duisternis

wij kijken naar het ons beloofde

maar verloren land

ergens

in het Universum dat niet meer is

een witte duif doet een laatste poging

vliegt uit maar verliest zijn drang

naar vrede of wellicht overleven die veren

die hij daarvoor had maar niet meer bezit

zijn schone schijn heeft de schijn tegen

en probeert alsnog te overwinnen

maar verliest het van zijn onbetrouwbare ik

zijn schijn dooft het vuur

likt zijn wonden waardoor hij zeker weet

dat hij de waarheid die was heeft gewist

(c) JR. 2022

De klink

de dag
ja... die komt en gaat
seconden, minuten, uren
het is iets dat je niet ontgaat
de zon roept de nacht
gaat dan onder in vol ornaat
het is een volle maan
die neemt zijn plaats
de dagen zij vullen zich
met onze lijdzaamheid
rust en begrip voor wat
allemaal nog komt
of rond zal gaan

de deur
ja die blijft dicht
hij is vergeten
wat het is om open te wezen
zijn sleutel...die zit er in
maar draait zich niet om
dwars als een klein kind
dus wachten we tot de tijd
zich buigt en opnieuw open gaat
een sleutel ons weer goed gezind is
zich omdraait
een klink zijn kans waarneemt en
naar beneden gaat

(c) JR. 2020