een verdord blad valt
langzaam maar zeker en geruisloos
op het land
waar het uiteindelijk
in de grond zal verdwijnen
echter voert een vlaag wind het
met zijn vele soortgenoten
een oneindige verte in
waar...
het weer opgaat in zijn eigen
'NIETS'
(c) JR. herschreven augustus 2021
een gedachte vormt zich, denkt na
denkt na en spreekt zichzelf aan
'je weet er is geen weg terug
naar die schoonheid van de velden van weleer
waar je ziel van vroeger, ieders aanwezigheid verdroeg
waar zijn kern werd verstoord, zijn naam niet meer gehoord
zijn leven, zijn grond werd ontnomen
'maar nu' spreekt de gedachte verder'
nu hoor je zijn gefluister weer en het wordt sterker en sterker
nu hoor je hem zelfs in de toppen van de bomen
jouw ziel van vroeger is bezig zijn plaats te heroveren'
(c) JR. 2021
