het is herfst
de herfst in al ons leven
waar het neemt en geeft
van tijd tot tijd keer op keer
is het een mengelmoes van emoties
een mengelmoes dat iedereen en alles kleurt
met triestheid, blijdschap
ieders seizoen
even in majeur en mineur
het is al ons leven dat...
zijn geschiedenis schrijft
een beeld achterlaat van
vriendschap, liefde en al zijn dalen
maar dan toch doorgaat
tot zijn herfst verschijnt
een herfst die elke keer weer
ons leven met zijn kleuren kleurt
soms triest
maar soms ook zo wonderzacht
geeft het zijn schoonheid prijs
in al het leven dat kwam
en...
weer afscheid nam
(c) JR. 15 oktober 2021
empathie zonder compassie
en toch, is daar soms die regen
die regen die je niet meer verwacht had
maar nu dan toch een groot deel van je leven wordt
het valt altijd daar, zonder waarschuwing onverwacht
in jouw uitgewoonde ziel waarvan je dacht
dat het niet kwetsbaar was en een hart
waarvan je dacht...dat het van jou was
maar jou nu duidelijk minacht
en ja, het ontbreken voor jou
van empathie zonder compassie is dodelijk
er zijn momenten dat, ontrouw, oneerlijkheid
en empathie zonder compassie
gewoon gezien worden als niet iets speciaals
en waar woorden, gewoon woorden zijn geworden
zonder enige zeggingskracht
waarvan de eerlijkheid jou niet meer ziet
hun trouw aan je ontglipt nog voordat de waarheid
je het laat zien
en hun empathie een gespeelde klucht is geworden
die het zijn naam niet meer waard is
deze regen is een leugenaar die zijn destructieve kans
van verre in wording ziet aankomen
maar na verloop van tijd wordt de regen minder hard
zelfs zacht en verliest al zijn kracht, het valt nog wel op je neer
maar zijn sentimenten brengen nu hun liefde en omarmen je
met hun trouw, empathie en eerlijkheid ...keer op keer
(c) JR. febr. 18 2021
een gedachte vormt zich, denkt na
denkt na en spreekt zichzelf aan
'je weet er is geen weg terug
naar die schoonheid van de velden van weleer
waar je ziel van vroeger, ieders aanwezigheid verdroeg
waar zijn kern werd verstoord, zijn naam niet meer gehoord
zijn leven, zijn grond werd ontnomen
'maar nu' spreekt de gedachte verder'
nu hoor je zijn gefluister weer en het wordt sterker en sterker
nu hoor je hem zelfs in de toppen van de bomen
jouw ziel van vroeger is bezig zijn plaats te heroveren'
(c) JR. 2021
een stortvloed aan licht strooit zijn glorie
in al zijn facetten over ons heen
het geeft zijn kracht aan planten , dieren en onze geest
en het leven wordt alweer wat beter
dan het ooit is geweest
(c) JR. 2021
viert het leven zijn aftocht, maar een volgende morgen
maakt de winter zijn belofte opnieuw waar
(c) JR. 2020
ik zag de ziel van een vriend
zo fragiel en ongrijpbaar als zand
in zijn voorbijgaan
door mijn vingers glippen
en wat kon ik doen
ik stond er bij en keek naar iets
dat ik niet begreep
maar hoe begrijp je het niet tastbare
het zo onzichtbare
dat naar zijn laatste einder gaat
het hield mij wakker dat mysterie
daar achter die einder
waar ik mij geen voorstelling van kon maken
al probeerde ik dat wel
misschien dat als ik zelf aan die reis begin
het onwaarschijnlijke waarschijnlijk
zo waarschijnlijk wordt
dat achter die einder toch uiteindelijk
weer een nieuw leven geboren wordt
maar hoe hard ik ook zou roepen
in dat nieuw geboren licht
ze zouden mij niet horen omdat een mysterie
altijd mysterieus blijft en onbegrijpelijk is
(c) JR. 2020
deze roos, is een roos die overleeft
een roos die in het leven staat, als een roos
die al zijn liefde, aan alles en iedereen om hem heen geeft
een roos, die als het nodig is...weent
met degeen die om hem geeft , maar ook met degeen
die alles al heeft, hij deelt zijn liefde ongeacht wie je bent
of hoe je heet
de roos, staat voor kracht, passie, opoffering
en een bloemrijke woordenschat , deze schat die hij heeft
is een schat die zonder meer ieders hartzeer geneest
(c) JR. 2020
