Velden van weleer

 

een gedachte vormt zich, denkt na

denkt na en spreekt zichzelf aan

'je weet er is geen weg terug

naar die schoonheid van de velden van weleer

waar je ziel van vroeger, ieders aanwezigheid verdroeg

waar zijn kern werd verstoord, zijn naam niet meer gehoord

zijn leven, zijn grond werd ontnomen

'maar nu' spreekt de gedachte verder'

nu hoor je zijn gefluister weer en het wordt sterker en sterker

nu hoor je hem zelfs in de toppen van de bomen

jouw ziel van vroeger is bezig zijn plaats te heroveren'

(c) JR. 2021

Onze Floor

 als de weg die nog voor je ligt

opgebroken en niet meer begaanbaar is

en terugkeren zich verliest in zijn niets

neem dan een diepe teug lucht

en ga de laatste stappen

naar de deur er achter die zich opent

waar totale rust een welverdiende rust is

(c) JR. 2020

Waarheden en onwaarheden

op weg naar die ene deur
waar mijn toekomst achter ligt
sluit de ander de fouten in mijn verleden af
en voel ik de rouw die over mij heen komt als ik het
zonder rancune of enige spijt achterlaat

gehavend als ik ben in een strijd van woorden
halve waarheden en onwaarheden ga ik op pad
naar iets dat altijd nog beter is dan mijn verleden
maar de weg die ik ga is beperkt
onbegrensd en onveilig

waar het op gevoel en krachtig mentale
of fysieke inspanning aankomt
het is geen bevestiging van een onbezorgde toekomst
laat staan een kans op die zo broodnodige
verlangde rust

ook daar zullen waarheden
halve waarheden en onwaarheden
aan de orde van de dag zijn
tot mijn ziel zijn wilskracht hervindt
en de toekomst voor mij veilig stelt

(c) JR. 2020

Difference

the diference between life or death
cannot be described or understood.

als een weg ten einde loopt
is er altijd weer ruimte voor een
nieuw begin

wanneer begrip zich in zijn onbegrip vindt
verliest het zijn houvast

bloed zweet en tranen zullen altijd
deel uitmaken van een leven

pijn is geen oplossing verdriet ook niet
maar gerechtigheid wel

(c) JR. 2019

Eikelogie

zo rechts van de weg, ergens op een bospad was een eekhoorntje
een eikel aan 't slepen. Hij had er al heel wat verstopt, maar soms
vergat hij waar, het was niet zomaar een eikel het was 'de eikel'
die vind je maar eens in de zoveel jaar, het eekhoorntje was er
weg van hij adoreerde het. s'avonds zat hij te zuchten, 'eten of niet
eten' het had hem in zijn greep, de greep die 'Eikelogie' heet, de
winter ging het voorjaar kwam en ineens was er een uitbraak van
eikenboompjes waar de eekhoorn verbleef, maar de eekhoorn,
ja de eekhoorn waar was die nu... geen idee

(c)  JR.  2019

Voorjaar

ergens langs de weg leunt zich stierlijk

vervelend tegen de weg aan hangend een

uitgedund struikgewas met hier en daar 

nog wat schoonheid van wat eens was

het zucht, ' hoelang moet dit nog doorgaan

voor dat de winter zijn biezen pakt en de

zon weer wat licht strooit op mijn verdorde

bladerdak waardoor  mijn kracht zich weer voedt 

en

bundelt zodat iedereen kan zien hoe mooi het is

als mij het voorjaar wacht

(c) JR. 2018

Vreugde

als ik dan zo langzaam terugloop

op de weg die mij naar mijn vergetelheid

voert

zie ik links en rechts herinneringen liggen
ook die waarvan het zout nog niet

droog is

maar ondanks dat zie ik alsnog kans

die vreugde te hervinden die ooit was

waardoor het zout langzaam wegvloeit

en

de vreugde in zijn meest pure vorm

overblijft

(c) JR. 2018

Tweespalt

soms, zo slenterend langs die weg vol
met jouw stoffig, vermolmd verleden met
eindelijk weer opnieuw een wereld

vol onbekende mogelijkheden aan je voeten
vraag je je af waarom juist nu die onvoltooide
hunkering zich ineens aandient

kan een teveel aan emotioneel fortuin een
dilemma worden, de tweespalt zijn in mijn
terug gevonden ik en leefwijze

maar wat is te veel wat ook de keuze iets
soms ook heel wat meer, eigenlijk best veel
raak je zo wie zo weer kwijt

geluk hangt niet af  van zijn hoeveelheid maar
van het innerlijk geluk, de ontspanning van een
onnodig belaste geest en lijf, jouw lijf

zijn prijs is eigenlijk geen prijs, het is meer een
koopje door zijn onbetaalbaarheid, dus de uitkomst
geen idee,

het is meer een losse flodder, een gok vanuit een
onverwachte hoek, een schot voor de boeg maar
gevormd

door een langdurig overdenken en nog weet ik niet
of ik er goed aan doe, toch voelt het nu zo
verschrikkelijk
goed

(c) JR. 2016

De Liefde, geschreven in samenwerking met Igna Geveke lid van de groep de Dijkdichters

Igna

de liefde vindt haar eigen weg
kent vele vormen, huist in een
glimlach, een gebaar

schuilt in het trillen van een snaar
waart als vertedering door ons hart
in stille vreugde aan diepe smart
ontstegen

Ik.

zij keek glimlachend naar hem op
zag de schittering in zijn ogen en
haar vertrouwen steeg

Igna.

waar was je al die tijd dat ik geduldig
wachtte en de lege uren vulde met warm
verlangen

Ik;

waar onze zon het landschap met stralen
streelt en zure druiven zoet worden en
liefde haar tijd beidt was ik niet voorbereid
op haar vervulling

Igna.

maar zij is gekomen doorstraalt onze dromen
als in het ochtendgloren het zonlicht nieuwe
knoppen opent maakt zij ons leed zachter te
dragen terwijl wij dansen in het licht

(c) Igna Geveke, JR. 2018 

gemiste kansen

als ik omkijk zie ik die weg
van gemiste kansen en toch
kijk ik weer vooruit op de weg
die voor mij ligt

maar wat nog moet komen
zie ik niet of... ik scherp mijn
blik, want iets op die weg vooruit
trekt mijn aandacht

vol met ongeloof moet ik toegeven
dat mijn weg van gemiste kansen
nu toch kansloos aan zijn eigen
gemiste kans ten onder gaat

(c) JR. 2017

Wat ooit is geweest

nu je dan toch weer weg gaat
weer op weg naar dat nieuwe
mij opnieuw achteloos,
achterlaat

op weg naar iets dat niet bestaat
neem je zonder dat je het weet
elke keer steeds meer van mij mee

iets dat je wel wilt, maar niet kan vergeten
iets dat maar niet vergaat of wil verbleken
dat wat je altijd weer terug brengt naar wat
je dacht...dat ooit is geweest


(c) JR.  2018