ze zijn onderuitgezakt in hun ouderdom
en...leven nog slechts in de vergetelheid van de dag
die niet snel genoeg tot een einde kan komen
zij staren naar de puinhopen van wat
zij hadden gebouwd en...eens hun vrijheid was
in hun zoveelste gang naar de nacht
en ja morgen...is het weer die nieuwe gevangenis
die hun wacht
(c) JR. 2020
Posts tonen met het label staren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label staren. Alle posts tonen
woensdag 24 juni 2020
zaterdag 16 juni 2018
Volume
onze blikken kruisen elkaar,
staren naar 'iets' dat niet meer is
zien dat onze lach geen glimlach
meer heeft geen zin meer heeft
hij ontbreekt
hij ontbreekt in onze lange lege dagen,
met zijn lange stille nachten, nachten die
wij niet meer kunnen vullen met onze lach
die lach die ook uit onze morgen verdween
omdat gisteren geen zin meer heeft
maar als we dan toch praten,
vergruizen onze woorden in hun
eigen holle stilte, zij krijgen geen
klank meer mee, omdat leegte geen
volume heeft waar liefde ontbreekt
(c) JR. 2018
Abonneren op:
Posts (Atom)