Jonkheid

en ja, ik zie haar en haar lach schittert
voor mijn ogen haar heupen nodigen
mij sensueel, wiegend in de wind uit

om naderbij te komen, ik kan er niet aan
ontkomen en geef toe, mijn knipoog naar
haar, is de bevestiging waar zij om vraagt

en ik, ik laat mij omarmen door de verlokkingen
van deze jonkheid en haar schoonheid, die wil dat
ik haar bemin

in die onverzadigde, warme ruimte van haar dromen,
waar onze intense verlangens samenkomen, pluk ik
haar schoonheid en...de dag

en ga daarna weer verder met een glimlach om
de lippen en nog steeds denk ik aan haar...dat
klavertje vier

aan haar geluk, haar schoonheid die zij deinend
in de wind, keer op keer met mij viert en steeds
weer hoor ik dan die schittering in haar lach


(c) JR. 2018

Laatste offensief

moegestreden,
maar 

nog niet verslagen
verlangend naar rust 

geeft
een zekere mate 

van bescherming
die even terug

blikken 

wisselen van eigenaar
vinden 

daarin de bevestiging
op de vraag 

die uit hun ogen
straalt

gespannen rust 

daalt neer
een kracht 

komt uit het diepste
van 

hun ziel omhoog 

omringt
door de destructieve 

getuigenis
van 

een verziekt ideaal

laat in de middag 

zoekt de zon heil 

in zijn eigen ondergang

stilte
valt als een zwaar kleed 

om hen heen
een diepe zucht 

vertelt 

het hele verhaal

                          II

achter het gruis 

van de verwoesting
verglijdt de tijd 

in een voor iedereen
eigen hel

angst doet een beroep 

op
dat laatste vleugje 

moed

In een 'Dance Macabre' 

ontmoet staal, staal

gevloek, getier 

en geschreeuw
om dierbaren

zelfs een 'schepper'
en 

een slot 

dat niet kan 

worden vertaald

langzaam 

ebt het weg 

in een door strijd
gevormde nevelen

een gevoel 

van berusting
doet haar taak

plaats en tijd 

vinden elkaar
terug

geen winnaars ditmaal

slechts geweld

onderhouden

door 

een geestelijk vergif

blijft

(c) JR. 2014