De Tragiek

 soms zijn het de ogen verdronken in de tragiek van hun ziel

ogen ontsprongen aan hun eigen niets die alles zien maar dan

ook weer niet

these eyes so evil and so deep

these eyes even argue in retreat

zij staren op papier naar vergeten frasen naar verhitte dialogen

met vuurgespogen ogen en pupillen die zich vergroten reageren met woede

en tirades die hun frustraties uitdragen

soms zijn het deze ogen die je nastaren en zich afvragen

welke zieleroerselen jouw ogen dan wel in zich meedragen

om dan te graven en te ontdekken waar zij jouw ogen mee kunnen lokken

en verkennen

these eyes are so very evil and deep

these eyes they even argue in retreat

het zijn de ogen niet hemels maar gedompeld in hun agressief rancuneus negatief

zij koesteren niets verdronken als ze zijn in de tragiek van hun ziel

ogen die slechts naar binnen kunnen kijken en ...

daar hun woede vinden maar de wanhoop van hun verloren

empathisch offensief niet meer zien and...

these eyes so very evil and so very deep

they even argue in retreat

(c) JR. 2022

De Liefde

 

In samenwerking met Igna Geveke

staat ook in de nieuwe bundel: ' De Roos ' 

komt binnenkort uit (c) JR.  2018

de liefde

vindt haar eigen weg

kent vele vormen

huist in een glimlach

schuilt in het trillen van een snaar

waart als vertedering door ons hart

in stille vreugde 

aan een diepe smart ontstegen

ze kijkt glimlachend naar hem op

en ziet de schittering in zijn ogen 

haar vertrouwen stijgt

Igna: ' waar was je al die tijd dat ik geduldig wachtte

en de lege uren vulde met warm verlangen '

Moi : '  daar waar onze zon het landschap met stralen streelt..

zure druiven, zoet worden en liefde haar tijd beidt , 

maar ik was niet voorbereid op haar vervulling

Samen : ' maar zij is gekomen, doorstraalt onze dromen,

als in het ochtend gloren het nieuwe zonlicht knoppen opent

maakt zij ons leed zachter te ragen, terwijl wij dansen 

in het licht

Igna Geveke  -  JR. 

was een samengestelde voordracht

in 

2018 

De Overval

 Ik geniet van de stilte

die mij overviel als een dief in de nacht

zo geruisloos, onverwacht

het was moeilijk om er aan toe te geven

maar ik sloot mijn ogen en de stilte nam mij

in zijn aangeboden mededogen op

het is deze kracht die mij op het toppunt van mijn kunnen

iedere keer redt op die snelweg in het leven

zij is altijd daar aan de zijkant en onzichtbaar aanwezig

zij sust alle hectiek en kritiek 

zij brengt mij terug naar de zijkant van de weg

waar alleen nog die totale rust aan mij wordt opgelegd 

(c) JR 2020

Keerpunt

 ergens op mijn weg naar nergens toe

liep ik argeloos en in alle onwetendheid

met de wind in de rug

en een zon in mijn ogen

waar zelfs mijn schaduw die ik had  

zich bij neerlegde

in mijn zoektocht naar nergens

op een niet voorspeld kruis- en keerpunt af 

vanuit de gesel aan de horizon

zag ik langzaam maar zeker

een stip maar toch wel

een nieuwe schaduw

op mijn weg naar nergens komen

mijn blik vormde zich tot een intense staar

naar die donkere vlek

die zomaar uit het niets

in mijn leven binnenliep

het was iets waar ik niet

aan voorbij kon gaan en ik wachtte

en de schaduw, ja zij stond voor mij

ik zei niets, vroeg niets

keek haar onderzoekend aan

zij was ook aan haar tocht

naar nergens begonnen

zonder hoop toekomst of bevestiging

van haar voortbestaan

 

we keken elkaar de ogen voorbij

naar het duister van een angstwekkende wereld

die achter ons lag op onze weg naar nergens

en we zagen een nieuwe vorm van hoop

in ons leven ontstaan

zij was mijn  nieuwe schaduw

en haar schaduw werd mijn schaduw

ons leven zou zondermeer

niet meer aan ons voorbijgaan

het werd tijd om verder te gaan

zonder enige bagage

daar hebben we voor het eerst in ons leven

niets meer mee gedaan

we gingen niet links we gingen niet rechts

we gingen op weg op onze eigen

en nieuwe weg

(c) JR. 2020

Ochtendgloren

de pijn, trok vanuit zijn bron aan triestheid
door het blikveld van haar ogen heen en brak
het licht van haar nieuwe ochtendgloren af

haar parelende lach was een lach die je hoorde
maar toch ook eigenlijk weer niet, verstopt als ze was
in de nietigheid van haar ziel, waar het verbergen
van verdriet haar enige vorm van overleven was

maar ook hier was de gedachte
dat de tijd alle wonden kon helen
een niet bestaande wens die slechts bestond
in de verbeelding van degeen die daar
nogal achteloos mee omging

en ja, dan komt er altijd weer een moment
bij het breken van van het nieuwe licht
dat de pijn zich verliest in zijn eigen vervlogen gedachten
en zich niet meer voelen laat, het troebele oog
zijn verborgen geluk in het nieuwe ochtendgloren
weer ziet en opnieuw toe laat

(c) JR. 2020

Verbazing

het waren ogen
zo intens met een uitzonderlijk blauw
die recht in je ziel keken

ik...
was verbaasd, overdonderd
het wonder stond voor mij
was dan ook van mij

tot mijn verbazing
zich
in zijn verwondering vond

(c) JR. 2019

Jonkheid

en ja, ik zie haar en haar lach schittert
voor mijn ogen haar heupen nodigen
mij sensueel, wiegend in de wind uit

om naderbij te komen, ik kan er niet aan
ontkomen en geef toe, mijn knipoog naar
haar, is de bevestiging waar zij om vraagt

en ik, ik laat mij omarmen door de verlokkingen
van deze jonkheid en haar schoonheid, die wil dat
ik haar bemin

in die onverzadigde, warme ruimte van haar dromen,
waar onze intense verlangens samenkomen, pluk ik
haar schoonheid en...de dag

en ga daarna weer verder met een glimlach om
de lippen en nog steeds denk ik aan haar...dat
klavertje vier

aan haar geluk, haar schoonheid die zij deinend
in de wind, keer op keer met mij viert en steeds
weer hoor ik dan die schittering in haar lach


(c) JR. 2018

Blijf !! vertaling van 'Ev'rytime you beg I bleed a little '

'mijn waarheid' is haar pijn
'mijn waarheid' is niet langer van mij
smeekbeden dwalen in haar ogen ze
schreeuwen het uit "blijf !'

maar de waarheid kronkelt in mijn
geweten, 'mijn waarheid' heeft zijn eigen
leven, haar smeekbede schreeuwt het uit...
'blijf !!'

'mijn waarheid' spuugt op haar venijn
'mijn waarheid', wil niet dat ik blijf toch
haar ogen schreeuwen het uit, 'blijf ! '

maar de waarheid, 'mijn waarheid' is
niet langer van mij, ergens in de verte
hoor ik nog een gebroken... ' blijf ! '

(c) JR. 2018

Enkel liefde

zij verdrinkt mij in haar
met omfloerste blik gedrenkte
ogen

zij schenkt mij de nectar
van achter haar klassiek geschonken
schoonheid

zij belooft mij
die reis die slechts enkel uit liefde
bestaat


(c) JR.