Posts tonen met het label pad. Alle posts tonen
Posts tonen met het label pad. Alle posts tonen

maandag 2 augustus 2021

Het pad is van het pad af

 


het pad volgt de loop van de rivier

kronkelt mee en ja, het zorgt voor 

oneindig veel vertier

heel wat voetstappen, jawel,  ze liggen daar  

heel wat voetstappen ze zijn er langs gegaan, 

en...

hebben er een aanzoek gehad of niet gedaan


en de rivier ja, hij leefde maar was krom  

maar is toch van krom naar wat meer recht gegaan, 

beter voor de economie en beter voor de vaart

en die talloze voetstappen  ja,...die zijn verloren  gegaan


koud en verlaten ligt het pad er nu bij 

opnieuw overwoekerd en wel

is het zijn doodsnood nabij  

en de natuur doet wat ze altijd doet 

ze grijpt in opnieuw en hard 

ze doet zoals altijd weer  

haar greep naar de macht

en het pad ja het pad

was van het pad af

het keerde op zijn schreden terug 

en...

dat was dat


(c) JR. Augustus 2021




donderdag 26 maart 2020

Waarheden en onwaarheden

op weg naar die ene deur
waar mijn toekomst achter ligt
sluit de ander de fouten in mijn verleden af
en voel ik de rouw die over mij heen komt als ik het
zonder rancune of enige spijt achterlaat

gehavend als ik ben in een strijd van woorden
halve waarheden en onwaarheden ga ik op pad
naar iets dat altijd nog beter is dan mijn verleden
maar de weg die ik ga is beperkt
onbegrensd en onveilig

waar het op gevoel en krachtig mentale
of fysieke inspanning aankomt
het is geen bevestiging van een onbezorgde toekomst
laat staan een kans op die zo broodnodige
verlangde rust

ook daar zullen waarheden
halve waarheden en onwaarheden
aan de orde van de dag zijn
tot mijn ziel zijn wilskracht hervindt
en de toekomst voor mij veilig stelt

(c) JR. 2020

dinsdag 4 februari 2020

Voetstappen

boos
stampvoetend
liep ze de deur uit
het pad af de duinen in
schoppend
op het plat getreden pad
tegen
begraven stenen, gestorven bloemen
verdroogde grassprieten

het was een van die dagen
dat het leven, even niet meezat
maar dan kust de zilte lucht
je lippen
stuift het zand om je heen
hoor je de roep van de meeuwen

daarboven is het leven een feest
en
begrijp je des te meer
dat het ook voor jou een feest
kan zijn
dat jouw verongelijkte ongelijk
misschien wat overdreven kan zijn

hier zo aan de zee, kom je tot rust
maakt dat je vergeet, dat degene
waar je zo veel van houdt
soms gelijk heeft

de weg terug is er dan één
van vergeving en kan je gewoonweg
niet wachten, tot die ander dat weet

(c) JR. 2020