le silence blanc ( witte stilte)

bij het vriezen en dooien
kan de sneeuw zomaar komen
helemaal uit het niets verwacht
je het niet

de sneeuw valt koud en kil
vanuit een witte stilte neer
de natuur dempt zijn stem

sluipt ad rem nader en nader
en jij, jij grijpt naar de antivries
want de witte stilte neemt zonder
genade

maar er is hoop aarzelend zoekt
een zonnestraal verkoeling op
een tak waar een mus zich alweer
opmaakt voor de nacht

                                                                       

                                                               (c) JR. 2018 (c) photo JR.

Eenvoud

het is voorjaar, Parijs gonst, tussen al die kleuren
komt zij mij, gevangen in al ik haar eenvoud, tegemoet
de haren verstopt onder die al even eenvoudige hoed

onze blikken kruisen elkaar, kijken in die schier
eindeloze verten, verborgen achter onze ogen waar
verscholen en onttrokken aan het zicht meer leeft
dan dat het aan de tastzin van onze blikken prijs geeft

ze is voorbij, voorbij...het is haar eenvoud die mij bij blijft
die mij doet terug keren op mijn schreden om haar te zien
al is het maar voor even, helaas ze is verdwenen, wat had
ik graag met haar al die schier eindeloze verten willen
verkennen

haar ziel verwennen maar helaas we passeerden elkaar
dit keer bleven wij niet staan misschien ooit in een of ander
voorjaar zie ik haar weer gevangen in al haar eenvoud mij
tegemoet gaan

                                                                           (c) JR. 2018

zonnepanelen in hun natuurlijk elememnt

'OK. '

he' joh, hoe gaat het
nou...ontzeéééttend druk
al die leuke dingen die ik doe
te gek
en...hoe zit het met de 'warmte'...
warmte ?
ik ben je even kwijt...
nou ik doe ook
ontzeééé'ttend leuke dingen...
maar
ik mis de 'warmte' ...
ik ben je wéér even kwijt..
OK...
he' joh, leuk je weer gezien te hebben,
zie je...
'warmte', ja 'warmte'...want zonder
die 'warmte' zijn al die ontzeèèèttend
leuke dingen zo ontzèèèè`ttend
leeg


(c) JR. 2018

't Licht

 wanneer ;t licht
op de toppen van het loof danst
gaat de zon aan tafel


(c) JR. 2018

Licht

bij
het aanbreken van de dag
ben jij het licht dat op mij
wacht


(c) JR. 2018

Solid ground

she was there an' she shook me
she was there an' she took me
she promissed me a gentle storm
she promissed me her smile
and swept away my solid ground

so when I left her for the breaking of light
I left her gentle darkness. I left her velvet
touch, and.. I knew I'd come again, maybe..
on solid ground I'd even stay

(c) JR. 2018