Posts tonen met het label zomer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zomer. Alle posts tonen

zaterdag 15 juni 2019

Rijkdom



soms wanneer de zon zich zo tussen de takken
door wringt en zijn rijkdom probeert af te geven
lijkt het alsof hij dit keer ook weer die droom van
een in aantocht zijnde zomer waar maakt










                                      



(c) photo- gedicht JR 2019




dinsdag 21 mei 2019

Zo'n zonnige zomerse zondag

zo midden in de wei, zo met m'n klapstoel
en parasol er bij, zit ik daar, boven mij een
met veel misbaar brandende zon, niet dat ik
daar wat om geef, maar het is zomer en elk
beetje zon telt mee

rond mij strooit een koe met zijn Limburgse
vlaai, mijn parasol wordt nu wel erg heet en
die geur, ja die geur, niet dat ik er wat om geef,
maar je krijgt er duidelijk wat van mee

links doet een stier een verwoede amoureuze poging
rechts proberen twee paarden te paren, maar ja paarden
zijn paarden, niet dat ik er wat om geef, maar zij spannen
zichzelf altijd achter de wagen

en de schapen, ja die staan er als makke lammetjes bij
en kijken er naar, niet dat ik er wat om geef, maar die
knotjes wol staan nu wel erg dichtbij, het is maar een
weet

in mijn linker ooghoek komt een wolkje naderbij, mijn
rechteroog ziet dat ook, een frons siert mijn voorhoofd
niet dat ik er wat om geef, maar we houden het niet droog
de parasol lekt en deponeert zijn overloop, achter in mijn
nek

dan is het eindelijk toch droog, mijn klapstoel en parasol
dito, ja zo'n prachtige dag gaat toch wel erg snel voorbij
niet dat ik er wat om geef, maar op weg  naar huis denk
ik nog: ' was het gras nou toch groener in die andere wei?'

(c) JR. 2019

zondag 1 juli 2018

Zomer van 2018


het is warm warmer dan warm
heter dan heet de schaduw is mijn huis
het wordt belaagd door een onverstoorbare,
kille en harteloze gloed

de hele dag maar mijn huis is mijn huis het
is trouw aan mij verzet zich geeft zijn koelte
niet prijs geeft zich niet over aan die macht
die regeert, dag na dag

en ik, ik vraag mij af hoeveel leven er nog is
na zo'n dag, eindelijk vind de hitte het genoeg,
de nacht neemt het over

maar de hitte weet wat zij achterlaat is nog
warm genoeg en ik...ik kruip van uit mijn
schaduw in een nieuwe schaduw nu de nacht

ik hoor dat de natuur naar mij roept zij is dorstig
naar het nat en elke nacht is hetzelfde als er voor
ik sjouw en sjouw

want de natuur rekent op mij rekent er op
dat ik haar er weer door haal en wel zolang
het duurt...iedere nacht


(c) JR. Summer of 2018

zaterdag 19 mei 2018

Eenvoud



Het is zomer, Parijs gonst, tussen al die kleuren
komt zij mij, gevangen in al haar eenvoud tegemoet,
de haren verstopt, onder die al even eenvoudige hoed

onze blikken kruisen elkaar, kijken in die schier
eindeloze verten, verborgen achter onze ogen, waar
verscholen en onttrokken aan het zicht, meer leeft, dan
dat het aan de tastzin, van onze blikken, prijs geeft

ze is voorbij, ja voorbij, het is haar eenvoud die mij bij blijft,
die mij doet terugkeren op mijn schreden, om haar te zien al,
is het maar voor heel even, helaas ze is verdwenen, wat had ik
graag met haar, al die schier eindeloze verten, willen verkennen,
haar ziel verwennen

maar...helaas we passeerden elkaar, dit keer bleven wij
niet staan, misschien ooit in een of ander voorjaar, zie
ik haar weer, gevangen in al haar eenvoud, mij tegemoet
gaan


(c) JR. 2018 voorgedragen in de kunst uitleen van Lelystad
           
op 18-5-2018 bij het schilderij van...           Monique Nieberg

dinsdag 27 februari 2018

Eenvoud


het is voorjaar, Parijs gonst, tussen al die kleuren
komt zij mij, gevangen in al ik haar eenvoud, tegemoet
de haren verstopt onder die al even eenvoudige hoed

onze blikken kruisen elkaar, kijken in die schier
eindeloze verten, verborgen achter onze ogen waar
verscholen en onttrokken aan het zicht meer leeft
dan dat het aan de tastzin van onze blikken prijs geeft

ze is voorbij, voorbij...het is haar eenvoud die mij bij blijft
die mij doet terug keren op mijn schreden om haar te zien
al is het maar voor even, helaas ze is verdwenen, wat had
ik graag met haar al die schier eindeloze verten willen
verkennen

haar ziel verwennen maar helaas we passeerden elkaar
dit keer bleven wij niet staan misschien ooit in een of ander
voorjaar zie ik haar weer gevangen in al haar eenvoud mij
tegemoet gaan







                                                                           (c) JR. 2018