Besmet zilver

 

                                     zij spreken hun met besmet zilver gesproken woorden

spuiten het onder hoge druk door hun plastiek naar buiten

en..

halen de zwijgzame leugen van hun waarheid naar binnen

waarna het breekbare licht dooft en zichzelf niet meer terug

vindt

(c) JR. augustus 2021

Gedachtegoed

van achter de met tranen doordrenkte
muren zoekt een kreet van ongebreidelde
wanhoop zich een weg naar buiten

ongecontroleerde geselingen van
gegijzeld gedachtegoed zorgen voor
een zichtbaar verval

van de aangeboren eigenwaarde gevolgd
door een uit het niets geboren duisternis
die zich over geketende zielen ontfermt

doelloos geprevelde gebeden verdwijnen
in de put van geruïneerde destructieve
getuigenissen

(c) JR. 2014

'WAT' een hypothese

WAT

als de goden mensen waren
WAT

als de goden werden geschapen
om het onbegrijpelijke 

begrijpelijk te maken

want, zover dat wij weten, 

is de vorm van de mens 

altijd onveranderd gebleven
WAT

als het DNA van buiten kwam

van ver van een planeet 

wiens voortbestaan 

geen voort bestaan meer had
onze planeet 

en zijn fossiele brandstoffen 

drogen op 

ook wij zoeken het nu 

verder op 

naar Mercurius

maar hoe zijn de omstandigheden
daar, kan onze soort dáár voortbestaan
een kopie vind je niet zo maar 

maar de mens is 

vanuit zijn samenstelling creatief
zij past zich altijd 

aan de voorwaarden 

van zijn omgeving aan
de mens zal altijd 

maar niet in dezelfde vorm 

voortbestaan

zwaartekracht 

is zo'n voorwaarde

bij meer worden wij kleiner, breder

bij minder worden wij 

langer, dunner

minder spieren

ons lichaam gaat de strijd
met die kracht aan

ons lichaam past zich opnieuw
aan de voorwaarden 

van zijn omgeving aan

WAT

als wij een exacte kopie 

van onze planeet
tegenkomen
wij passen ons weer aan 

want de soort moet 

voort bestaan 

en wat blijkt

de oorspronkelijk vorm 

van die op aarde

neemt het weer aan

zo is de cirkel rond 

en
om het onbegrijpelijke 

weer begrijpelijk te maken
schaffen wij ons weer 

een God 

met z'n tien geboden aan


(c) JR. 2018

Overal en ergens

buiten raast het duister
de voegen tussen de tegels
zeggen veel door te zwijgen

geen nacht om het vuilnis
laat staan het gruis in de straat
te belonen mijn glas vult zich
opnieuw met...

zijn betraande nevel die mijn lippen
kust het huilt elke avond om het gat
dat eens zijn leven was

maar als de bodem uitnodigend
omhoog kijkt roept het steeds om
meer en ik geef het keer op keer

tot de stilte valt en alleen nog maar
één gedachte telt hoe kan het ook anders
ik denk aan jou

toch hoe ver ik ook dwaal hoe diep
de afgrond, het is iets wat je zei en
je had gelijk: 'the comeback kid'

ik kom er overal en ergens altijd
weer...

uit !

(c) JR. 2015