Posts tonen met het label duister. Alle posts tonen
Posts tonen met het label duister. Alle posts tonen

donderdag 24 december 2020

het raam waar ik op schrijf



in een werveling van licht, geur geluid en duister
stond je op de plaats waar je een godin verwachtte

(c) JR.

 

dinsdag 7 januari 2020

Slaap

gevangen in de stilte
van het toen en nu
overdenkend
hoe terug te komen

naar het heden
in een leegte
van zijn leven
waar niemand
hem opmerkt

lopend
door het duister
van de straat
weerspiegelend
in zijn ziel

waar hij de kar
met de weinige
bezittingen
aan emoties
trekt

vind hij uiteindelijk
onder zijn kartonnen
deken
de onrustige slaap
van de straat

(c) JR. 2020

donderdag 6 september 2018

Requiem


wanneer 't 'Duister' in al zijn venijn
ontwaakt, de liefdeloze nacht met
een verstikkende mantel om hult

geeft brekend licht in de aanloop
naar het requiem de agressie in
al zijn facetten prijs

(c) JR. 2015

zondag 12 augustus 2018

van as tot stof


De droogte vulde het blad
met zijn duister en liet het in
de eigen as tot stof vergaan

waarna het blad de weg terug
verloor naar de oorsprong van
zijn bestaan

(c) JR. 2018 photo (c) JR.



dinsdag 24 juli 2018

Overal en ergens


buiten raast het duister
de voegen tussen de tegels
zeggen veel door te zwijgen

geen nacht om het vuilnis
laat staan het gruis in de straat
te belonen mijn glas vult zich
opnieuw met...

zijn betraande nevel die mijn lippen
kust het huilt elke avond om het gat
dat eens zijn leven was

maar als de bodem uitnodigend
omhoog kijkt roept het steeds om
meer en ik geef het keer op keer

tot de stilte valt en alleen nog maar
één gedachte telt hoe kan het ook anders
ik denk aan jou

toch hoe ver ik ook dwaal hoe diep
de afgrond, het is iets wat je zei en
je had gelijk: 'the comeback kid'

ik kom er overal en ergens altijd
weer...

uit !

(c) JR. 2015

vrijdag 30 maart 2018

Het Ongewisse



nergens,
is het licht zo duister
als om de hoek van het leven

nooit wetend wat er op je wacht
ga je blind verderop een pad waar
het ongewisse de enige zekerheid is
die naar je wenkt en lacht