Samenzijn

ze keken elkaar aan
met verdriet achter elke traan
de strijd was weer gestreden
voor de zoveelste maal

ieder in zijn eigen hoek
zoekend naar de reden
van het wat en hoe
ze dachten na
was het mogelijk
dat het houden van
aan hun voorbij was gegaan

hun liefde zo intens
leek niet meer te bestaan
een vriendschap...
ogen zochten die van de ander
en zagen wat zij dachten

ze waren met maar toch zonder
die ander
zelfs een vriendschap was hun ontgaan
soms is samenzijn beter
zonder elkaar

(c) JR. 2020

Ben effe vissuh

hier zit ik dan, helemaal alleen aan de wallenkant
vissen, dat is het helemaal, zeggen we altijd tegen
elkaar, vooral als het regent zijn we in ons element

de lucht betrekt, hij denkt laten we het gaan regenen
of heeft hij pech, en ja vandaag is de dag, dat ik vis
op een vis met pracht, een strak krachtig lijf een echte
tegenstander voor mij, de stekelbaars met zijn krachtige
bijt

één keer had ik hem bijna, keek ik in die ijskoude
vissenogen, vol met zijn ijskoude staar en elke keer
wint hij weer, sta ik voor paal en ja alweer een paar
uur zijn voorbij, vissen, ja dat is topsport, dat maakt
je blij

mijn dobber, dobbert zoals altijd, in een strak ritme
op en neer, maar voorlopig geen prijs, ineens, ja, een ruk
als de dobber onder gaat, beetje bij beetje haal ik hem in
zie zijn stekels, pak mijn net, kijk weer in die ogen

ergens gaat een bel af, ik schrik overeind, het is mijn wekker
acht uur, weer vis ik achter het net, mijn droom is voorbij

(c) JR. 2019