Vrouw

ze was zo mooi, zo zacht
ze was de voorbode van een
lange nacht

koel was haar ondertoon in
haar lach, kil was haar huid
zo ook haar wil

tot haar spiegel brak, haar warmte
naakt lag, meer dan ze ooit dacht
werd ze vrouw die nacht

(c) JR. 1985

Die nacht

een beetje koel op een afstand bekeken
kwam ik haar weer tegen en vroeg mij af
zou het nog zo zijn was het meer geweest
dan een glas warme wijn

was het vuur van een langere duur, ik leunde tegen
een muur, keek haar wat onverschillig aan, haar ogen
vertelden hun eigen verhaal, als ik nog twijfels had was
ik daar nu toch wel van af

een hand pakte mijn arm, ze was warm, iets zei mij
dat ik dit niet voorbij mocht laten gaan, het was laat
dat ik thuiskwam die nacht


(c) JR. 1985