Een balans

ik voel mijn tastbare, zichtbare breekbaarheid
verglijden, in een stroom van ongecontroleerd
schrijnend, pijnlijk licht,

het is een reis, die alleen ik kan volbrengen
niemand kan mij volgen, daar, naar waar de
kiem gelegd werd, voor mijn oorsprong die
ooit eens de reden was van mijn ontstaan

ik zie ineens een overtreffende, onbegrensde
lichtvorm die mij opslokt, uitspuugt maar
toch teder neervlijt in een veelkleurig met
duister beklede plaats

waar mijn tastbare, zichtbare breekbaarheid
verdwenen is ze voelt nu aan als een koele
zomerbries, die zo achteloos aan je voorbij
gaat

ik ben daar met velen, zijnde nog minder
dan een stofje, nog minder dan een niets
een onderdeel van een onderdeel een
bewustzijn, een kringloop

een balans, leven zijn wij, we voegen iets
aan iets toe aan een nieuwe tastbaarheid en
zien dan weer hetzelfde licht, met dezelfde
andere ogen

dan weer zijn we een tastbare, zichtbare
breekbaarheid in dat licht, maar met hetzelfde...
bewustzijn

(c) JR. 2019

Weer nieuw blad

een fenomeen slaat ongecontroleerd
om zich heen, dronken van lust neemt
zijn verwoesting een vlucht

hij daagt het leven uit dat buigt voor
de marteling onder zijn huid, flora en fauna
spelers in een spel waar alleen de winnaar niet

wordt geveld, uit geraasd voldaan overziet
hij zijn 'schepping', totaal niet ontdaan sluipt
hij terug in de tijd naar zijn wazig bestaan

'winnaar', nee, de door de natuur ingegeven
kracht heeft hij als vanouds weer onderschat
vanuit de as brengt de 'schepping' weer nieuw
blad


(c) JR. 2014