Achter de Einder

 ik zag de ziel van een vriend

zo fragiel en ongrijpbaar als zand

in zijn voorbijgaan

door mijn vingers glippen

en wat kon ik doen

ik stond er bij en keek naar iets

dat ik niet begreep

maar hoe begrijp je het niet tastbare

het zo onzichtbare

dat naar zijn laatste einder gaat

het hield mij wakker dat mysterie

daar achter die einder

waar ik mij geen voorstelling van kon maken

al probeerde ik dat wel

misschien dat als ik zelf aan die reis begin

het onwaarschijnlijke waarschijnlijk

zo waarschijnlijk wordt

dat achter die einder toch uiteindelijk

weer een nieuw leven geboren wordt

maar hoe hard ik ook zou roepen

in dat nieuw geboren licht

ze zouden mij niet horen omdat een mysterie

altijd mysterieus blijft en onbegrijpelijk is

(c) JR. 2020

Een balans

ik voel mijn tastbare, zichtbare breekbaarheid
verglijden, in een stroom van ongecontroleerd
schrijnend, pijnlijk licht,

het is een reis, die alleen ik kan volbrengen
niemand kan mij volgen, daar, naar waar de
kiem gelegd werd, voor mijn oorsprong die
ooit eens de reden was van mijn ontstaan

ik zie ineens een overtreffende, onbegrensde
lichtvorm die mij opslokt, uitspuugt maar
toch teder neervlijt in een veelkleurig met
duister beklede plaats

waar mijn tastbare, zichtbare breekbaarheid
verdwenen is ze voelt nu aan als een koele
zomerbries, die zo achteloos aan je voorbij
gaat

ik ben daar met velen, zijnde nog minder
dan een stofje, nog minder dan een niets
een onderdeel van een onderdeel een
bewustzijn, een kringloop

een balans, leven zijn wij, we voegen iets
aan iets toe aan een nieuwe tastbaarheid en
zien dan weer hetzelfde licht, met dezelfde
andere ogen

dan weer zijn we een tastbare, zichtbare
breekbaarheid in dat licht, maar met hetzelfde...
bewustzijn

(c) JR. 2019