Een kerstverhaal 2020

 Humor bestaat uit vele soorten, is dan ook niet voor iedereen hetzelfde

Ik heb een poging gewaagd, voor degenen die het leuk maar ook niet leuk vinden

alsnog een fijne kerst en een beter 2021 toegewenst JR.

de duif vloog in flarden door de lucht

landde op zijn ene afgeschoten poot

keek bloederig om zich heen maar

kon de rest van zijn bloedverwanten niet zien

toch kwamen er nog een paar 'opgezette'

het stof uit hun veren lopend heftig in discussie

over wat met de tocht naar het Noorden te doen

waar zij in de brandende vrieskou wilden overwinteren, aanlopen

echter kwam er een tamme wilde wolf aanzetten

die net gegeten had en best trek had in een paar malse duifjes

bij het nemen van de bocht scheurde helaas zijn achterwerk er af

zodat hij vrolijk, dartelend op twee poten binnenliep

en op zijn verdwenen achterwerk ging zitten

hij wilde ook wel mee naar  het ' brandende Noorden'

waar de ijspegels aan je lippen groeiden, maar eerst

moest de jager, die met zijn handtastelijk geweer

de buurt lastig viel, afgestraft worden

in volle duikvlucht met opgezette vleugels werd

de aanval ingezet, zij doorboorden hem met kop en nek

de tamme, wilde wolf viel aan en brak zijn bek op\

jagers houten been er staken negen duivenkoppen

uit zijn rug

hij was duidelijk niet meer in leven, ze hadden niet verloren

snel vlogen ze daarna, met gebroken nek, de wolf op de rug

richting Noordpool waar allen kort en lang miserabel leefden

(c) JR. 2020

'Voor wat het is'

'voor wat  het is' en dat is soms al het is,
leven door geven, leven laten passeren en...
zonder jouw stof, doen voort leven

het is zoals men zegt: ' de zin van het leven'
die ultieme vorm van dankbaarheid, die alleen
het leven geven kan geven

maar soms passeert het gaat er iets mis,
op die tocht, gaat het aan je voorbij, blijf
je achter in die stof niet jouw stof

van onvoorziene haat en nijd, die onvermijdbaar
hangen blijft, het is die liefde, die liefde voor het
leven uit jouw leven

dat aan je ontvliedt, aan je ontstijgt, je laat
'voor wat het is', maar jouw liefde voor de liefde
uit jouw leven is

'voor wat het is', iets dat niet aan jou ontstijgt,
omdat liefde iets universeels is en iets niet
laat..'voor wat het is'

(c) JR. 2018

van as tot stof

De droogte vulde het blad
met zijn duister en liet het in
de eigen as tot stof vergaan

waarna het blad de weg terug
verloor naar de oorsprong van
zijn bestaan

(c) JR. 2018 photo (c) JR.

Rimpels

mijn stof is verdeelt over het heden en verleden
nog steeds spreidt mijn rimpel zich, kom ik hem
tegen, soms sterker dan ik kan velen

ik moet hem wel delen want deze rimpel is er één
van vergiffenis, gestorven op mijn veld van eer maar
voor die ander nooit verdwenen

met deze rimpel spuugt zij op mijn blazoen en spreekt
zij over mijn rimpel zonder enig geweten terwijl heb
gegeven en gegeven

tot haar rimpel mij tot aan de lippen stond en ik het
toch in mij vond haar te vergeven maar het is en was
zoals ik heb begrepen

niet genoeg nog steeds ligt er een rimpel te verdelen
maar ik zie haar niet die rimpel, zij heeft mij niet bereikt
om haar te bevrijden

van die ene die zonder reden, het was er een van velen
niet belangrijk niet van toepassing zij moet omzien naar
die ander

daar ligt haar rimpel en haar bede in de aanwezigheid
van zijn stof aan zijn voeten, zoals bij velen met wie zij
nog een rimpel in plaats en tijd heeft te verdelen

(c) JR. 2015