Destijds

mijn verleden, mijn toekomst zij staan op de tocht

een toekomst die is mijn maar niet blijft

mijn verleden is een verleden dat steeds meer wordt

maar wel zonder mij

mijn toekomst zij komt uiteindelijk om in haar eindigheid

haar nieuwe toekomst zij wordt wel steeds meer maar

zonder mij

deze toekomst zij gaat steeds verder maar zij vergeet mij

misschien blijft er een beeld of beeltenis, maar haar geschiedenis

mijn geschiedenis die verdwijnt

en iedereen vraagt zich af wie dat dan was

en niemand die nog iets weet van hem of haar destijds

de geschiedenis zij verandert keer op keer en wordt

steeds meer

haar toekomst en verleden zij worden steeds meer

maar het geheugen van haar verleden eindigt steeds weer

en destijds, bestaat dan uiteindelijk niet meer

Een kerstverhaal 2020

 Humor bestaat uit vele soorten, is dan ook niet voor iedereen hetzelfde

Ik heb een poging gewaagd, voor degenen die het leuk maar ook niet leuk vinden

alsnog een fijne kerst en een beter 2021 toegewenst JR.

de duif vloog in flarden door de lucht

landde op zijn ene afgeschoten poot

keek bloederig om zich heen maar

kon de rest van zijn bloedverwanten niet zien

toch kwamen er nog een paar 'opgezette'

het stof uit hun veren lopend heftig in discussie

over wat met de tocht naar het Noorden te doen

waar zij in de brandende vrieskou wilden overwinteren, aanlopen

echter kwam er een tamme wilde wolf aanzetten

die net gegeten had en best trek had in een paar malse duifjes

bij het nemen van de bocht scheurde helaas zijn achterwerk er af

zodat hij vrolijk, dartelend op twee poten binnenliep

en op zijn verdwenen achterwerk ging zitten

hij wilde ook wel mee naar  het ' brandende Noorden'

waar de ijspegels aan je lippen groeiden, maar eerst

moest de jager, die met zijn handtastelijk geweer

de buurt lastig viel, afgestraft worden

in volle duikvlucht met opgezette vleugels werd

de aanval ingezet, zij doorboorden hem met kop en nek

de tamme, wilde wolf viel aan en brak zijn bek op\

jagers houten been er staken negen duivenkoppen

uit zijn rug

hij was duidelijk niet meer in leven, ze hadden niet verloren

snel vlogen ze daarna, met gebroken nek, de wolf op de rug

richting Noordpool waar allen kort en lang miserabel leefden

(c) JR. 2020

Uur van de wolf

zo maar in de regen, op een tocht
door de grauwheid van het leven
blijven gedachten steken

in die duistere draaimolen van weleer
na jaren dringt het besef zich op aan
deze inktvlek

helderheid is het teken van opnieuw
bezien, waar verkeerde keuzes de enige
optie waren in het 'Uur van de wolf '

geplunderde emoties zijn dan ook het
offer van de recalcitrant en rekenschap
zijn kans daarop in 'het dal der Dominanten '
vertrapt zag

uiteindelijk, brak de zon zijn succesvolle
tournee naar het licht af, nog steeds is' Survival
of the fittest' de enige remedie

nu en dan ontspringt de minieme traan
aan een oog

(c) JR. 2015

Het uur van de wolf

zo maar, in de regen op een tocht door
de grauwheid van het leven blijven gedachten
steken in die duistere draaimolen van weleer

nu na jaren, dringt het licht van besef zich op
aan deze inktvlek, helderheid is het teken van
opnieuw bezien waar verkeerde keuzes

de enige opties waren in 'het uur van de wolf'' ,
geplunderde emoties zijn dan ook vaak het offer
van de 'recalcitrant'

welke zijn rekenschap, de kans daarop, in het
'dal der dominanten' vertrapt zag, waarna
de zon zijn reis

naar het licht opnieuw bekeek en uiteindelijk
onderbrak , nog steeds is...overleven, de
enige remedie

nu en dan, ontspringt de minieme traan
aan een oog

(c) JR.  2018