Genegenheid

 

ergens in de diepte van de tijd 

wacht zij op mij

schuilt zij in een hoek van het heelal 

tot... ik haar verlos uit haar verleden

naar een  nieuwe toekomst 

en wel naast mij 

zij is mijn rijkdom 

mijn onverwachte prijs 

mijn hoofdprijs één op gelijke voet 

zoals het zijn moet

zij kost mij mijn vrijheid

mijn zelfstandigheid...toch

vrij, geen onafhankelijkheid 

geen tederheid geen warmte 

van een hand die de jouwe grijpt

is wel weer daar die blik van...blijf bij mij

en biedt zij jou die haven gevuld 

vol met haar genegenheid

(c) JR. herschreven vanuit 2013 in augustus 2021

De Liefde

 

In samenwerking met Igna Geveke

staat ook in de nieuwe bundel: ' De Roos ' 

komt binnenkort uit (c) JR.  2018

de liefde

vindt haar eigen weg

kent vele vormen

huist in een glimlach

schuilt in het trillen van een snaar

waart als vertedering door ons hart

in stille vreugde 

aan een diepe smart ontstegen

ze kijkt glimlachend naar hem op

en ziet de schittering in zijn ogen 

haar vertrouwen stijgt

Igna: ' waar was je al die tijd dat ik geduldig wachtte

en de lege uren vulde met warm verlangen '

Moi : '  daar waar onze zon het landschap met stralen streelt..

zure druiven, zoet worden en liefde haar tijd beidt , 

maar ik was niet voorbereid op haar vervulling

Samen : ' maar zij is gekomen, doorstraalt onze dromen,

als in het ochtend gloren het nieuwe zonlicht knoppen opent

maakt zij ons leed zachter te ragen, terwijl wij dansen 

in het licht

Igna Geveke  -  JR. 

was een samengestelde voordracht

in 

2018 

De Liefde, geschreven in samenwerking met Igna Geveke lid van de groep de Dijkdichters

Igna

de liefde vindt haar eigen weg
kent vele vormen, huist in een
glimlach, een gebaar

schuilt in het trillen van een snaar
waart als vertedering door ons hart
in stille vreugde aan diepe smart
ontstegen

Ik.

zij keek glimlachend naar hem op
zag de schittering in zijn ogen en
haar vertrouwen steeg

Igna.

waar was je al die tijd dat ik geduldig
wachtte en de lege uren vulde met warm
verlangen

Ik;

waar onze zon het landschap met stralen
streelt en zure druiven zoet worden en
liefde haar tijd beidt was ik niet voorbereid
op haar vervulling

Igna.

maar zij is gekomen doorstraalt onze dromen
als in het ochtendgloren het zonlicht nieuwe
knoppen opent maakt zij ons leed zachter te
dragen terwijl wij dansen in het licht

(c) Igna Geveke, JR. 2018 

Meer dan zijn herinnering

ik heb mijn herinneringen zij
zijn niet te koop niet uit te wissen
slechts door mijn dood

gaaf en heel intact houd ik ze vast
bewaart in die kluis waar alleen mijn
geest schuilt, ondoordringbaar zo ook
van buiten uit

probeer er niet aan te komen, het kost
je de kop, het is mijn geest, die agressor
hij vreet je op

sluit je in, legt je aan zijn ketting, vaster
dan vast en laat je niet meer gaan onder
geen beding, want je werd meer dan zijn
herinnering

( c) JR. 2014