Posts tonen met het label ergens. Alle posts tonen
Posts tonen met het label ergens. Alle posts tonen

zondag 15 augustus 2021

Genegenheid

 


ergens in de diepte van de tijd 

wacht zij op mij

schuilt zij in een hoek van het heelal 

tot... ik haar verlos uit haar verleden

naar een  nieuwe toekomst 

en wel naast mij 

zij is mijn rijkdom 

mijn onverwachte prijs 

mijn hoofdprijs één op gelijke voet 

zoals het zijn moet


zij kost mij mijn vrijheid

mijn zelfstandigheid...toch

vrij, geen onafhankelijkheid 

geen tederheid geen warmte 

van een hand die de jouwe grijpt


is wel weer daar die blik van...blijf bij mij

en biedt zij jou die haven gevuld 

vol met haar genegenheid


(c) JR. herschreven vanuit 2013 in augustus 2021

dinsdag 20 oktober 2020

Keerpunt

 ergens op mijn weg naar nergens toe

liep ik argeloos en in alle onwetendheid

met de wind in de rug

en een zon in mijn ogen

waar zelfs mijn schaduw die ik had  

zich bij neerlegde

in mijn zoektocht naar nergens

op een niet voorspeld kruis- en keerpunt af 


vanuit de gesel aan de horizon

zag ik langzaam maar zeker

een stip maar toch wel

een nieuwe schaduw

op mijn weg naar nergens komen

mijn blik vormde zich tot een intense staar

naar die donkere vlek

die zomaar uit het niets

in mijn leven binnenliep

het was iets waar ik niet

aan voorbij kon gaan en ik wachtte


en de schaduw, ja zij stond voor mij

ik zei niets, vroeg niets

keek haar onderzoekend aan

zij was ook aan haar tocht

naar nergens begonnen

zonder hoop toekomst of bevestiging

van haar voortbestaan

 

we keken elkaar de ogen voorbij

naar het duister van een angstwekkende wereld

die achter ons lag op onze weg naar nergens

en we zagen een nieuwe vorm van hoop

in ons leven ontstaan

zij was mijn  nieuwe schaduw

en haar schaduw werd mijn schaduw

ons leven zou zondermeer

niet meer aan ons voorbijgaan


het werd tijd om verder te gaan

zonder enige bagage

daar hebben we voor het eerst in ons leven

niets meer mee gedaan

we gingen niet links we gingen niet rechts

we gingen op weg op onze eigen

en nieuwe weg


(c) JR. 2020

zondag 7 juni 2020

Onzichtbaar

ergens in de toppen van de bomen
voort geblazen door de wind waart het verdriet van velen
vogels vliegen er door heen en verspreiden het in minuscule delen
zodat het draagbaar wordt om mee te nemen

sommigen houden zich daar mee staande zonder zijn tranen
maar bloeden diep in hun hart onzichtbaar voor het naakte oog
dat iedereen ziet echter zonder zijn smart

verdriet voltrekt zich aan een ieder op een andere wijze
en wordt door ieder ander dan ook beleefd in vele gedaanten
waar kille humor, teruggetrokkenheid en onzichtbaar verdriet
soms het gevormde beeld van zijn verdediging is

maar de leuze van, 'tijd heelt alle wonden' zit alleen
aan de buitenkant de achtergebleven innerlijke pijn blijft
en schiet wortel op een plaats waar het besef en de scherpte er van
verdwijnt het gemis is voor iedereen hetzelfde...het blijft

(c) JR. 2020

dinsdag 31 maart 2020

Schitteringen

ergens, tegen zonsondergang
zoek ik de luwte in de tijd op
waar even geen stormachtig heden
verleden of toekomst aanwezig is
waar mijn bouwstenen hetzelfde zijn
maar altijd een ander gezicht hebben

ik ben één met het leven dat hier om mij heen valt
en welig tiert, het geeft mij de nectar die ik nodig
heb voor mijn voortbestaan waar ik erg aan hecht
en niet zomaar aan mij voorbij laat gaan

ik zie de schitteringen die mij koesteren
mij hun warmte geven en strelen totdat
ik mijn rust weervindt om toch weer een
hoek in mijn leven om te gaan en een
onzekere toekomst mij weer zeker te
maken

(c) JR. 2020















donderdag 17 januari 2019

Schiet mij maar lek

't was een van die dagen, regen op je kop
was niet erg maar het verkeer zat in 't slop
getoeter en geschreeuw echt één van die dagen
waarvan je weet ergens zit een dwarse scheet

soms met de gedachte, 'dat niemand die vent
ophangt in die SUV, dauw een kurk in z'n je
weet wel ' boodschappen doen, kost ook een
halve schoen, dat wordt een puinhoop, zonder
zool is dat niet te doen

dus zo wie zo gauw naar huis, eenmaal voor
de deur die stam pot geur, dat heb je in de herfst
dus dwars door die voordeur, aan tafel met een
Unox worst, gauw alles naar binnen, dan voor
de buis

weer dat gezeik over een SUV duur in gebruik
'so what, alles heeft z'n prijs', zeven uur kinderen
in bed, de rest vand de avond zit je naast degeen
waarvan je zeker weet die heeft geen stress, na
het laatste journaal vlug naar je nest een andere
stress

morgen weer die dood normale chaos, weer die
SUV, dat niemand die vent nou eens ophangt
dauw een kurk in z'n je weet wel, vanavond wordt
alles weer beter, Kijk uit naar die SUV in bed
zulke stress uitgemeten is beter dan één van die
dage met regen

dat is niet erg. maaaar die SUV, dat niemand nou
eens... schiet mij maar lek !

vrijdag 28 december 2018

Voorjaar

ergens langs de weg leunt zich stierlijk
vervelend tegen de weg aan hangend een
uitgedund struikgewas met hier en daar 
nog wat schoonheid van wat eens was

het zucht, ' hoelang moet dit nog doorgaan
voor dat de winter zijn biezen pakt en de
zon weer wat licht strooit op mijn verdorde
bladerdak waardoor  mijn kracht zich weer voedt 
en
bundelt zodat iedereen kan zien hoe mooi het is
als mij het voorjaar wacht









(c) JR. 2018

dinsdag 18 september 2018

Genegenheid


ergens in de diepte van de tijd
wacht zij, ze schuilt in een hoek
van het heelal

wacht daar op mij tot ik haar verlos
van uit het verleden naar de toekomst
naast mij, mijn prijs

op gelijke voet zo als het zijn moet zij kost
de vrijheid, de zelfstandigheid, toch vrij
onafhankelijkheid

geen tederheid, de warmte van een hand
die de jouwe grijpt, die blik van,  
blijf bij mij

zij biedt je een haven vol genegenheid

(c) JR. 2012