Portret

 in een moment van onoplettendheid

en totale overrompeling , schildert de tijd

een eigen tijdloos portret van zijn nog steeds 

onbegrepen ik

gevoed door zijn nooit aflatende toestroom aan  

doorbrekend licht  vind het zijn plaats in de schitterende nasleep  

van een universeel gebeuren en tooit het de natuur 

met een kroon van buitensporige proporties

(c) JR. 2020

Licht

als dan compromissen de enige oplossing zijn
in een door vertroebelde gedachten belaagde geest
door diens gebrek aan doordringend daglicht

is het dan ook beter te wachten
op de keerzijde van een tij in die van licht verstoken haven
tot de golven van emotie bedaren en hun rust weervinden

en als dan het licht wederkeert
in een haven geplaagd door emoties
ergens achteraf in ieders geest

zal het een verademing zijn opnieuw
vrij te kunnen denken in een wereld
vastgelopen in zijn eigen ontspoorde impulsen

(c) JR. 2020

Hoop

het licht van de wereld
treft zich in zijn eigen
duisternis

waar hoop een ijdele droom
wordt die zichzelf de bodem
inslaat

het is dan de eenling die het
verschil maakt, hij is het waar
iedereen zich

achter schaart tot uiteindelijk
het licht weer aan kracht herwint
en

de hoop op een beter leven weer
voet aan de grond krijgt om
uiteindelijk toch

verder te kunnen gaan waar
het eens ophield te bestaan

(c) JR. 2019

De Liefde, geschreven in samenwerking met Igna Geveke lid van de groep de Dijkdichters

Igna

de liefde vindt haar eigen weg
kent vele vormen, huist in een
glimlach, een gebaar

schuilt in het trillen van een snaar
waart als vertedering door ons hart
in stille vreugde aan diepe smart
ontstegen

Ik.

zij keek glimlachend naar hem op
zag de schittering in zijn ogen en
haar vertrouwen steeg

Igna.

waar was je al die tijd dat ik geduldig
wachtte en de lege uren vulde met warm
verlangen

Ik;

waar onze zon het landschap met stralen
streelt en zure druiven zoet worden en
liefde haar tijd beidt was ik niet voorbereid
op haar vervulling

Igna.

maar zij is gekomen doorstraalt onze dromen
als in het ochtendgloren het zonlicht nieuwe
knoppen opent maakt zij ons leed zachter te
dragen terwijl wij dansen in het licht

(c) Igna Geveke, JR. 2018