maandag 3 september 2018
Geruisloos
de herinnering blijft
rijtuigen, dames in 't lang
parapluie over de schouder
gratie aan de arm van een man
jacquet, hoed en witte sjaal
hij sprak haar taal, donkere
ogen vol lichtjes met een wil
van binnen
een lach om haar lippen zoals
een vrouw zijn kan, ze bleef
een zomer lang, daarna ging
ze geruisloos maar...charmant
(c) JR. 2018
A thousand pains
over the road of darkness
travel those denied the light
spirits chained to a history
be it just or not
all have a tale to tell
how it came about in
the pit they fell where
only silence reigns
cries are muffled souls
are maimed where cold
flames house evil ways
yet do not burn flesh away
but still leave a thousand
pains
(c) JR. 2014
Labels:
chained,
darkness,
denied,
fell,
hitory,
jan robert huisman,
light,
pit,
road,
spirits,
tale,
travel
zondag 2 september 2018
To kill with love
drums roar where the river
thunders into the valley of
fallen angels, where the devil
visits day by day
worshipping their holiness
waitin' for decay, he seduces
them one by one, satan's lambs
selling them to churches as God's
virgins, at God's dismay, who sends
the Holy Spirit on him
as a beast of prey, in a hope to keep
the Devil at bay, watching like a hawk
to kill with love
(c) JR. 2013
Beschaving
pas in slechte tijden is het
dat de mens zichzelf kent als hij
wordt uitgedaagd van zichzelf
versteld staat
de kracht die hij dan opbrengt
is niet van een mens wanneer
zijn woede brult door het heelal
wanneer zijn beschaving afvalt
wanneer hij weer wordt het dier
wanneer zijn instinct zegeviert
wanneer hij moet overleven om
weer mens te wezen
(c) JR. 2018
Labels:
beschaving,
heelal,
jan robert huisman,
kent,
kracht,
mens,
slechte,
tijden,
versteld,
woede
Waken en dromen
vermoeidheid overheerst het verlangen
brengt mij niet verder dan gedachten zonder
hinder trekken ze aan mij voorbij,
brokstukken, met de waarde van een
goede wijn proef weer het verleden, beleef
opnieuw die innigheid dat samenzijn,
tot door slaap overmand er een sluier valt
ergens tussen waken en dromen denk in nog
waar zou ze wonen
(c) JR. 2018
zaterdag 1 september 2018
Het uur van de wolf
zo maar, in de regen op een tocht door
de grauwheid van het leven blijven gedachten
steken in die duistere draaimolen van weleer
nu na jaren, dringt het licht van besef zich op
aan deze inktvlek, helderheid is het teken van
opnieuw bezien waar verkeerde keuzes
de enige opties waren in 'het uur van de wolf'' ,
geplunderde emoties zijn dan ook vaak het offer
van de 'recalcitrant'
welke zijn rekenschap, de kans daarop, in het
'dal der dominanten' vertrapt zag, waarna
de zon zijn reis
naar het licht opnieuw bekeek en uiteindelijk
onderbrak , nog steeds is...overleven, de
enige remedie
nu en dan, ontspringt de minieme traan
aan een oog
(c) JR. 2018
Labels:
besef,
draaimolen,
duistere,
gedachten,
grauwheid,
jan robert huisman,
jaren,
leven,
licht,
tocht,
weleer
Zoenoffers
wanneer het uitgesproken oordeel
in de eigen woorden versterft oorzaak
en gevolg als een losgeslagen, ongeleid
projectiel hun gang kunnen gaan
reikt vanuit de afgrond van het democratisch
failliet een hand naar de tot tirannie verworden
demagogie, slechts gefluister
brengt een panisch ontgoochelde samenleving
al aan de rand van de waanzin, de optie zich te
schikken naar de nieuwe superioriteit
is in zichzelf geen keuze maar toch beter
dan de eigen destructie, nochtans zullen
zoenoffers de nieuwe norm worden
(c) JR. 2015
Abonneren op:
Posts (Atom)