Dan sta ik op

 

en...

als ik niet meer leef

waar ben ik dan

voel alles, alles om mij heen

mijn lijf , mijn leden, mijn adem 

adembenemend

beleef mijn gedachten 

mijn geweten

ze hangen als een maatpak

om mij heen

ik voel en zie het verdriet

zie..

maar het bereikt mij niet

beweeg...

maar heb geen idee waarheen

dan sta ik op

zie in een stroomversnelling

dat nieuwe leven om mij heen

zie alles, voel alles, weet alles

voel dat nieuwe leven dat wacht

ben anders, zie anders

maar één ding is zeker

dat nieuwe leven dat leeft

dat nieuwe leven

begint van voren af aan

heeft weer dat zelfde leven

dat ook weer eindigt als voorheen

het is een cirkel

die rond en rond raakt

nooit ten einde raakt

het is de eeuwigheid

die...

hoe dan ook garandeert

dat je altijd weer

en altijd weer anders door gaat

weer verdwijnt en 

weer het nieuwe leven leeft

dat ook weer eindigt en wacht

totdat de eeuwigheid

het leven weer

dat nieuwe leven geeft

(c) JR. 

Een half heel leven

en
de dromen zij
blijven komen
ze waaien mee
met de wind
door de spelonken
van mijn gedachten

als ik je mis
in die wereld
waar de rede leeft
wanneer ik weer
loop
door het veld
van mijn geschiedenis
om toch sterk
te zijn

in de eenzaamheid
van mijn hart
die mij zegt
het leven te leven

dat al
bij mijn geboorte
was uitgestippeld
als ik weer woon
in de bescherming
van mijn hart

waardoor
dan ook
een heel leven
zomaar ineens
een half leven
kan worden

(c) JR. 2019

Verborgen rust

zij was de herder van mijn ziel en...
zijn gedachten, ze liet haar oog op mij rusten
zong de melodie van mijn leven
in zijn zonsondergang

dronk van haar zinnen tot in de vroege morgen
waar haar zonsopgang wachtte, ik was vrij
zij was mijn verborgen rust en ik was
haar mijn

(c) JR. 2019

Gedachten

diep verborgen in een uithoek van de tijd
wachten ontdaan van hun kleed van waarheid
mijn gedachten naakt op mij

de jacht lig open hun vernietiging is nabij
ze zijn vogelvrij ik pak ze op één voor één
en probeer hen te behoeden voor deze razernij

maar ik weet dat zij komen om mij de enige vrijheid
die ik nog heb te ontnemen die van mijn gedachten
helaas blijven zij toch geboeid achter

in mijn vlucht ligt de enige kracht die ik heb om hen
wanneer de tijd zijn rimpel gladstrijkt zich toch weer
te laten uitspreken in hun nieuw verworven vrijheid

(c) JR. 2019

Waken en dromen

vermoeidheid overheerst het verlangen
brengt mij niet verder dan gedachten zonder
hinder trekken ze aan mij voorbij,

brokstukken, met de waarde van een
goede wijn proef weer het verleden, beleef
opnieuw die innigheid dat samenzijn, 

tot door slaap overmand er een sluier valt
ergens tussen waken en dromen denk in nog
waar zou ze wonen

(c) JR. 2018

Het uur van de wolf

zo maar, in de regen op een tocht door
de grauwheid van het leven blijven gedachten
steken in die duistere draaimolen van weleer

nu na jaren, dringt het licht van besef zich op
aan deze inktvlek, helderheid is het teken van
opnieuw bezien waar verkeerde keuzes

de enige opties waren in 'het uur van de wolf'' ,
geplunderde emoties zijn dan ook vaak het offer
van de 'recalcitrant'

welke zijn rekenschap, de kans daarop, in het
'dal der dominanten' vertrapt zag, waarna
de zon zijn reis

naar het licht opnieuw bekeek en uiteindelijk
onderbrak , nog steeds is...overleven, de
enige remedie

nu en dan, ontspringt de minieme traan
aan een oog

(c) JR.  2018