zaterdag 28 november 2020

Shaken

 when there's nothing to see or hear

when all your clouds come together

they will stay

pouring out their  rain on all the misfortune you bear

and they are many


hanging on while you live your life

waiting to be shaken, folded and put away

as one angry moment in time

and all those clouds will drift away 

but your anger

will not, it will not fade


people say,: that anger should be put away

in the graveyard of your mind

and time

time will find a way to ease your aching mind

but be aware, it will always try to shake

and break away from

its shackles and rise up to haunt you again


so let your sanity come inside, it will strenghten

your weary soul and keep your mind open to an attack

of any kind and your counter attack will always be formidable

each and ev'rytime

as you learn to deal with it trying to survive


(c) JR. 2020

woensdag 11 november 2020

lelystadhaven

 Helaas moeten deze bomen morgen wijken

ze zijn ziek en kunnen niet blijven

maar de jonge aanplant komt

hopelijk blijven ze wel

in de grond

(c) JR. 2020









Gerard, een dichter pur sang

 Jammer Gerard, je hebt je hebt gedaan wat je kon

maar het heeft niet zo mogen zijn

je hebt genoten en geleefd

en daar kun je tevreden over zijn

je stem zullen we missen maar blijven horen

in de dichterlijke spinsels die je schreef

en uitdroeg naar de samenleving om je heen

je bent nu op reis gegaan naar een plek

waar wij niet kunnen gaan

maar waar je ook gaat 

ik wens je een behouden vaart


(c) JR. 2020


vrijdag 6 november 2020

Ikke Ikke Ikke

 ikke, ikke, lik altijd omhoog

en ikke, ikke, trap altijd omlaag

ikke, ikke, ben gewoon beter

ikke, ikke, ben hun de baas

ikke, ikke, heb een nieuwe boot

en ikke, ikke, heb een nieuw huis

maar ikke, ikke, ben nooit thuis

dat maakt ikke, ikke, helemaal niets uit

ikke, ikke, ben gewoon hartstikke goed

en dat doet ikke, ikke, erg goed


zij, zij, zij, hebben een probleem

zij, zij, zij, fluisteren iets dat narcisme heet

maar dat is iets waar ikke, ikke, 

helemaal niets van weet

zij, zij, zij, zijn nooit zo goed

als ikke, ikke, geweest

ikke, ikke, ben een succes

zij, zij, zij, en hun narcisme

zij hebben gewoon pech


(c) JR. 2020 

maandag 2 november 2020

Het raam waarop ik schrijf






                                          Vrijheid is als een zwaard dat je dicht bij je draagt

                                           en weer opneemt als het aan je dreigt te ontgaan


                                                                         (c) JR,


dinsdag 20 oktober 2020

Keerpunt

 ergens op mijn weg naar nergens toe

liep ik argeloos en in alle onwetendheid

met de wind in de rug

en een zon in mijn ogen

waar zelfs mijn schaduw die ik had  

zich bij neerlegde

in mijn zoektocht naar nergens

op een niet voorspeld kruis- en keerpunt af 


vanuit de gesel aan de horizon

zag ik langzaam maar zeker

een stip maar toch wel

een nieuwe schaduw

op mijn weg naar nergens komen

mijn blik vormde zich tot een intense staar

naar die donkere vlek

die zomaar uit het niets

in mijn leven binnenliep

het was iets waar ik niet

aan voorbij kon gaan en ik wachtte


en de schaduw, ja zij stond voor mij

ik zei niets, vroeg niets

keek haar onderzoekend aan

zij was ook aan haar tocht

naar nergens begonnen

zonder hoop toekomst of bevestiging

van haar voortbestaan

 

we keken elkaar de ogen voorbij

naar het duister van een angstwekkende wereld

die achter ons lag op onze weg naar nergens

en we zagen een nieuwe vorm van hoop

in ons leven ontstaan

zij was mijn  nieuwe schaduw

en haar schaduw werd mijn schaduw

ons leven zou zondermeer

niet meer aan ons voorbijgaan


het werd tijd om verder te gaan

zonder enige bagage

daar hebben we voor het eerst in ons leven

niets meer mee gedaan

we gingen niet links we gingen niet rechts

we gingen op weg op onze eigen

en nieuwe weg


(c) JR. 2020

woensdag 7 oktober 2020

Ons Zijn en ons bestaan

 niets is zo vergankelijk als

een herinnering ontdaan van zijn smaak

niets is zo onverzadigbaar als

een herinnering die uit een duister moment ontstaat

soms dient het zich aan

zo ontzettend zwart dat het je bijna ontgaat

om dan daarna door de hel

van zijn bereikte licht te moeten gaan

 

het zijn deze herinneringen

die wij ver weg verbergen in een uithoek

van ons zijn en ons bestaan

ze gaan op slot met de sleutel van ons geheugen

en krijgen een verborgen en permanente plaats

anderen geuren naar het zoet van een lentebries

zijn de lach op je gezicht en worden

daarmee ook binnengehaald 


maar hoe hard je ook probeert

aan hun bitterzoet te ontgaan

breken ze toch uit

vernielen het slot van je geheugen

en gaan met een overrompeld zijn aan de haal


toch ze worden opnieuw gevangen

en gaan weer terug achter het slot

en zijn grendel

maar het is en blijft een gevecht

waar alleen de wilskracht hen verslaat

anderen zijn niet zo sterk

en verliezen zich in de wanhoop

die het achterlaat


maar er komt een moment

dat je op je leven terugkijkt

herinneringen reizen altijd mee

goed of slecht je doet het er mee

en uiteindelijk na alles te hebben afgewogen

denk je ok. het was moeilijk soms wel heel

maar God hoe dan ook

ik heb wel genoten en geleefd


(c) JR. 2020