Achterland

zonder 

enig teken aan de wand

glijdt een verloren dag

na momenten

van droom, geluk en tederheid

terug in zijn achterland

van donkere vergeten rust

een rust

waar verloren dagen

langer lijken

omdat hun donkerkleed

niet weet

wat er nog komen gaat

maar als een verloren dag

terugglijdt

in zijn eigen achterland

wordt alsnog de nacht

er één van bezinning

omdat ook de nacht niet weet

wat er na het voltooide

verlies van zijn donkerheid

een volgende dag wacht

(c) JR. 2023

Golven

in de branding van het leven
is het soms zo ontroostbaar, ontzettend leeg
maar ook zo buitensporig is soms zijn aardse leed
het overkomt je zonder dat het enig bericht geeft

de branding van het leven kent geen regels
komt in golven op je af stuurt geluk en blijdschap
maar neemt het lijden en zijn verdriet soms snel
en volkomen onverwacht

het is de branding van het leven die zijn lessen
met je deelt, maar de golven blijven komen
uiteindelijk leer je er mee om gaan en stuurt
ze daar waar zij zonder al te grote schade weer
in het niets kunnen opgaan

(c) JR. 2020

Geluk

wat is de waarde van geluk
als zijn prijs zo hoog is dat het je ontnomen wordt
en zijn toegevoegde waarde een gevangenis is waar
jouw woord dan zwijgt en niemand zijn toon meer hoort
misschien is geluk dan toch het geluk dat in jouw
innerlijk ontstaat zonder dat je het weet of bewust
ervaart zonder het gevoel dat er een prijs op staat

(c) JR. 2020

Soms

soms, is nemen net iets teveel
het, verstoort een verbonden
geheel

doorboort, de rust van een kus
de brenger van een lang verwacht
geluk

de gevonden band breekt af, laat
hen achter met iets dat niet was
verwacht

soms, is nemen net iets te veel

(c) JR. 2014

Als je mij weer raakt

soms kan ik je zien
door de ogen van ons verleden
hoor ik jouw lach luister ik weer
naar jouw wanhoop niet wetend
als ik mij omdraai hoe zeer mij
dat raakt

maar jouw keus gaf mij geen keus
hoe zwaar dat ook was en ik ging
op weg naar een toekomst waarvan
ik wist dat het er een zonder jou was

maar, als je mij weer raakt en dat doe je
elke nacht, voel ik weer even dat geluk
dat bij die aanraking past
en...

als je mij weer raakt zo midden in de nacht
lijkt het of er even geen tijd bestaat geen verleden
geen toekomst, zijn we weer een wij is er even
geen keuze hoor ik weer  jouw stem zo zacht
zo strelend in mijn lach en..

onbewust parelt er een traan waarvan
ik niet wist dat ik die nog bezat


(c) JR. 2017