In al haar maagdelijkheid drinkt
zij zijn energie en koestert met haar lippen
de stralen van de zon
(c) JR. 2019
zondag 14 april 2019
vrijdag 12 april 2019
Going somewhere
somehow we're going somewhere
meeting the winter with care treating
my mind with care longing for the
sun not there
how come it's not there not shining
through my hair it's frozen me into
a deep sleep hibernation time is here
has come out of nowhere nature's,
little timebomb has gone off bringing
rain, cloudy days, stormy nights, blinding
light snow and ice
right at your doorstep, another try to get
through thawing out the ice, taking what's
mine taking what's there
it's been years, where is that smile it was
wiped out when I came back from that
long long ride at the edge of life
(c) JR. eightees
meeting the winter with care treating
my mind with care longing for the
sun not there
how come it's not there not shining
through my hair it's frozen me into
a deep sleep hibernation time is here
has come out of nowhere nature's,
little timebomb has gone off bringing
rain, cloudy days, stormy nights, blinding
light snow and ice
right at your doorstep, another try to get
through thawing out the ice, taking what's
mine taking what's there
it's been years, where is that smile it was
wiped out when I came back from that
long long ride at the edge of life
(c) JR. eightees
dinsdag 9 april 2019
Nieuw leven
het jonge blad zet in op nieuw leven en
laat het verdord , verlaten blad in zijn drang
tot overleven achter zich
(c) JR. Photo JR.
laat het verdord , verlaten blad in zijn drang
tot overleven achter zich
(c) JR. Photo JR.
zaterdag 6 april 2019
Dat had hij niet
starend in de diepte over zijn land, waarvan hij het einde niet kon zien
dacht hij aan al die lege kamers, onbewoond, waar geen geluid te horen
was. Hij krabde zich achter zijn oor en keek om zich heen naar al die luxe,
die nu een noodzakelijkheid was die er niet meer toe deed
er was niemand die luisterde, ook niet als hij sluimerde, niemand die
tegen hem sprak, zijn bedienden om hem heen hadden geen empathie
geen emotie voor een man omgeven met de smart die zoveel rijkdom
gaf
Hij was alleen, en s'nachts als hij terugkeerde op z'n levenspad kwam
hij haar steevast tegen, dat meisje uit het verleden van een jaar of negen
die zei toen hij haar verliet, ' kijk maar in de tijd Maurice dan kom je mij
weer tegen, dan hoor je weer mijn lach, dan zul je weer leven'
Die weg liep hij elke nacht en elke nacht schoot hij wakker en was het
de nacht die zijn verdriet zag. Met al die rijkdom kwam het besef dat hij
alles kon kopen, maar niet die aanraking, die overgave, het intens genieten
van wat liefde en zijn geborgenheid biedt, dat had hij niet en elke nacht zag
weer zijn verdriet. Het werd stiller en stiller om hem heen en de vreugde die
rijkdom eens gaf, verdween
En elke dag liep hij naar de markt, zat hij met zijn Vino op het terras en keek
naar de mensen die hem voorbij liepen, altijd met een lach, dag na dag, tot de
dag dat hij een lach hoorde die anders was dan elke andere lach, het was een
lach die een herkenning in zich had
Hij keek rond en zag een dame, licht grijs in haar jaren, charmant met rond
haar lippen die lach die hij net gehoord had. Het was die lach die een herinnering
bij hem naar boven bracht, het was die lach die zei, ' kijk in de tijd Maurice, kijk
en je hoort weer mijn lach en dan vind je weer terug wat je ooit hebt gehad
(c) JR. 2017
dacht hij aan al die lege kamers, onbewoond, waar geen geluid te horen
was. Hij krabde zich achter zijn oor en keek om zich heen naar al die luxe,
die nu een noodzakelijkheid was die er niet meer toe deed
er was niemand die luisterde, ook niet als hij sluimerde, niemand die
tegen hem sprak, zijn bedienden om hem heen hadden geen empathie
geen emotie voor een man omgeven met de smart die zoveel rijkdom
gaf
Hij was alleen, en s'nachts als hij terugkeerde op z'n levenspad kwam
hij haar steevast tegen, dat meisje uit het verleden van een jaar of negen
die zei toen hij haar verliet, ' kijk maar in de tijd Maurice dan kom je mij
weer tegen, dan hoor je weer mijn lach, dan zul je weer leven'
Die weg liep hij elke nacht en elke nacht schoot hij wakker en was het
de nacht die zijn verdriet zag. Met al die rijkdom kwam het besef dat hij
alles kon kopen, maar niet die aanraking, die overgave, het intens genieten
van wat liefde en zijn geborgenheid biedt, dat had hij niet en elke nacht zag
weer zijn verdriet. Het werd stiller en stiller om hem heen en de vreugde die
rijkdom eens gaf, verdween
En elke dag liep hij naar de markt, zat hij met zijn Vino op het terras en keek
naar de mensen die hem voorbij liepen, altijd met een lach, dag na dag, tot de
dag dat hij een lach hoorde die anders was dan elke andere lach, het was een
lach die een herkenning in zich had
Hij keek rond en zag een dame, licht grijs in haar jaren, charmant met rond
haar lippen die lach die hij net gehoord had. Het was die lach die een herinnering
bij hem naar boven bracht, het was die lach die zei, ' kijk in de tijd Maurice, kijk
en je hoort weer mijn lach en dan vind je weer terug wat je ooit hebt gehad
(c) JR. 2017
woensdag 3 april 2019
Stone cold
I'm cold desperately cold
does it show I really don't know
but I'm cold desperately cold
does it show I really don't know
since she's gone I'm kickin' doors
runnin' into walls placing lost calls
and I'm cold lost my feelin' and hope
I'm not he same man since she left
and I'm cold desperatly cold
keepin' my head up but the heat
doesn't hold it burns out grows old
leavin' me the ashes
guess...I'm stone cold
(c) JR. 2019
does it show I really don't know
but I'm cold desperately cold
does it show I really don't know
since she's gone I'm kickin' doors
runnin' into walls placing lost calls
and I'm cold lost my feelin' and hope
I'm not he same man since she left
and I'm cold desperatly cold
keepin' my head up but the heat
doesn't hold it burns out grows old
leavin' me the ashes
guess...I'm stone cold
(c) JR. 2019
Labels:
cold,
doors,
feelin',
hope,
jan robert huisman,
kickin',
left,
lost calls,
placing,
really,
same man,
show,
walls
maandag 1 april 2019
Eikelogie
zo rechts van de weg, ergens op een bospad was een eekhoorntje
een eikel aan 't slepen. Hij had er al heel wat verstopt, maar soms
vergat hij waar, het was niet zomaar een eikel het was 'de eikel'
die vind je maar eens in de zoveel jaar, het eekhoorntje was er
weg van hij adoreerde het. s'avonds zat hij te zuchten, 'eten of niet
eten' het had hem in zijn greep, de greep die 'Eikelogie' heet, de
winter ging het voorjaar kwam en ineens was er een uitbraak van
eikenboompjes waar de eekhoorn verbleef, maar de eekhoorn,
ja de eekhoorn waar was die nu... geen idee
(c) JR. 2019
een eikel aan 't slepen. Hij had er al heel wat verstopt, maar soms
vergat hij waar, het was niet zomaar een eikel het was 'de eikel'
die vind je maar eens in de zoveel jaar, het eekhoorntje was er
weg van hij adoreerde het. s'avonds zat hij te zuchten, 'eten of niet
eten' het had hem in zijn greep, de greep die 'Eikelogie' heet, de
winter ging het voorjaar kwam en ineens was er een uitbraak van
eikenboompjes waar de eekhoorn verbleef, maar de eekhoorn,
ja de eekhoorn waar was die nu... geen idee
(c) JR. 2019
Abonneren op:
Posts (Atom)