empathie...compassie

empathie zonder compassie

en toch, is daar soms die regen

die regen die je niet meer verwacht had

maar nu dan toch een groot deel van je leven wordt

het valt altijd daar, zonder waarschuwing onverwacht

in jouw uitgewoonde ziel waarvan je dacht

dat het niet kwetsbaar was en een hart

waarvan je dacht...dat het van jou was

maar jou nu duidelijk minacht

en ja, het ontbreken voor jou

van empathie zonder compassie is dodelijk

er zijn momenten dat, ontrouw, oneerlijkheid

en empathie zonder compassie

gewoon gezien worden als niet iets speciaals

en waar woorden, gewoon woorden zijn geworden 

zonder enige zeggingskracht

waarvan de eerlijkheid jou niet meer ziet

hun trouw aan je ontglipt nog voordat de waarheid

je het laat zien

en hun empathie een gespeelde klucht is geworden

die het zijn naam niet meer waard is

deze regen is een leugenaar die zijn destructieve kans

van verre  in wording ziet aankomen

maar na verloop van tijd wordt de regen minder hard

zelfs zacht en verliest al zijn kracht, het valt nog wel op je neer

maar zijn sentimenten brengen nu hun liefde en omarmen je 

met hun trouw, empathie en eerlijkheid ...keer op keer

(c) JR. febr. 18 2021

De ware onwaarheid

 En...wanneer er dan weer een nieuwe waterval aan woorden

in al zijn lavenloosheid en ware onwaarheid over je heen valt

zich dan daarbij totaal niet meer bekommert om jouw recht

op vrijheid van woord, mening en respect vastgelegd in een wet

die zelfs ook nog voor jou is op genomen in een voor jou

gegarandeerde grondwet

wordt het dan niet tijd om een dam aan woorden op te werpen

tegen de verwoesting en vervalsing van de ware betekenis van

het in vrijheid geboren woord, maar nu compleet ontdaan is

van alles waar het ooit voor stond

een woord zonder draag en sterk gevormde daadkracht

is een woord dat niet meer uitgesproken kan worden en...

dan ook gevangen zit in zijn eigen ontstane krachteloosheid

waardoor het in principe al overleden en dood in onze mond ligt

voor dat wij zijn ware aard en waarheid 

hadden kunnen leren kennen, horen of uitspreken

(c) JR. Locked and down 2021

May not be all that much

 

A face can only excist

with eyes that can  live and see inside

the thoughts they hide, the fear that's there

and the love it wants to share

the coldness it casts in despair

it may not be all that much

but it is all what they've got

yet eyes can be tamed, eyes can even destruct and maime

eyes can turn insane if jealousy is the name

eyes can scream wild for what they want and didn't get

and yess the eyes, they can be bad

it might not be all that much, but the eyes can make it a lot

eyes... are the face, they express anger and laughter

sadness and badness, almost any thing at will

love for life, the pain and the fear inside

its all in the eyes, it may not be all that much

but it is all what they've got

(c) JR. 80's

Born to survive

 we came out of the distance

struggling across some difficult times

and yes, we can take on any attack of any kind

on our metal cast minds, surrounded by those  walls

built to last endless times, drawing  a line protecting our lives 

we were born to survive

nothing can effect us, no cruelty can hurt us

we have a mind of the toughest kind

with it comes living the hard life, in a world

that only takes without any fair shakes

this world it was never meant to be kind

we, we were born to survive

we won't alwys be tough, there's a willl to give

if time changes as it is and seizes being the hard life it gives

 being bred and born this way was the only way 

not going down not giving into rough times

our  mind is set on living and we will walk 

that long road time after time

we were born to survive

(c) JR. 2021 herschreven van uit 1980 

Het raam waarop mijn ijsbloemen zich spiegelen

 als ik naar het raam kijk

waar mijn licht zich in zijn ijsbloemen spiegelt

de zon, al weer zijn terugweg zoekt en aan lager wal raakt

zal zelfs de sneeuw zijn vrieslicht verliezen

en...

is het de duisternis die zijn weerzien viert

met in zijn baarmoeder die groeiende ongenadige kou

(c) JR. feb. 2021

Sneeuw

 wanneer de sneeuw valt als een zachte donzen deken

en de aarde het ontvangt als een vriend van lang geleden

is zijn verbazing groot en ja, hij belooft ik blijf nog wel even

(c) JR. 2021

Verloren licht

 een tunnel

een tunnel gevat in zijn duisternis

daar woont een ziel

aan de andere kant van het licht

gevangen in het donker van zijn verleden

woont het daar, zonder reden zonder uitzicht

en het vraagt zich af: ' waarom , waarom ik

waarom verloor ik mijn licht' 

het zocht en zocht naar de reden

aan de ander kant van het licht

en ja, uiteindelijk vond het de reden

van het waarom en bereikte...

zijn nieuwe licht

(c) JR. 2021