Introvert-Bewusrzijn

hoor het is de wind

die huilt in een huis van verloren kansen

hoor het is de regen

die hem op een introverte lentedag

in zijn klaagzang stoort

en...

zijn in verdriet ontspoorde wanhoop sust

Bewustzijn

over de horizon in zijn benevelde wereld

van het zijn en niet zijn

wandelen gedachteloze gedachten

zonder enig perspectief

om te komen tot het bewuste en zijn bewustzijn

(c) JR. 2022

 

empathie...compassie

empathie zonder compassie

en toch, is daar soms die regen

die regen die je niet meer verwacht had

maar nu dan toch een groot deel van je leven wordt

het valt altijd daar, zonder waarschuwing onverwacht

in jouw uitgewoonde ziel waarvan je dacht

dat het niet kwetsbaar was en een hart

waarvan je dacht...dat het van jou was

maar jou nu duidelijk minacht

en ja, het ontbreken voor jou

van empathie zonder compassie is dodelijk

er zijn momenten dat, ontrouw, oneerlijkheid

en empathie zonder compassie

gewoon gezien worden als niet iets speciaals

en waar woorden, gewoon woorden zijn geworden 

zonder enige zeggingskracht

waarvan de eerlijkheid jou niet meer ziet

hun trouw aan je ontglipt nog voordat de waarheid

je het laat zien

en hun empathie een gespeelde klucht is geworden

die het zijn naam niet meer waard is

deze regen is een leugenaar die zijn destructieve kans

van verre  in wording ziet aankomen

maar na verloop van tijd wordt de regen minder hard

zelfs zacht en verliest al zijn kracht, het valt nog wel op je neer

maar zijn sentimenten brengen nu hun liefde en omarmen je 

met hun trouw, empathie en eerlijkheid ...keer op keer

(c) JR. febr. 18 2021

Vol van smart

de regen in mijn leven
is er een, ja... die kom je overal tegen
de regen in mijn verleden
dat was er een van geven en nemen
maar soms kom je daar hoe dan ook
wie of wat je bent jezelf een keer tegen
de regen in mijn hart
was er een van onwaarheden en vol van smart
de regen in mijn toekomst is er een
die komt maar nooit word verwacht
en soms is de regen een zegen
zij spoelt jouw emoties, verwardheden
en obstakels weg
zonder enige vraag of een reden

(c) JR. 2020

ik zie, maar

Ik zie, maar hoor de regen niet vallen
ik hoor het kwinkeleren van de vogels
verscholen in hun wereld van magie
ik hoor hen wel maar, zie hen niet

het donkere dek van waarachter de zon schijnt
is gesloten, een weldadige rust schrijdt voort
in een ademloze stilte, ik hoor het wel maar...

de aarde stuurt zijn geur alle kanten op
verrast door een niet verwachte toevloed
uit een donker dek, ik ruik zijn
doordrenkte geur maar...

het leven voltrekt zich zoals als altijd
aan mij geluidloos het is er wel die gordel aan
geestelijke voedzaamheid ik neem haar elke dag
tot mij

en voel het zoals altijd in mij
maar... zie het niet

(c) JR. 2020

Uur van de wolf

zo maar in de regen, op een tocht
door de grauwheid van het leven
blijven gedachten steken

in die duistere draaimolen van weleer
na jaren dringt het besef zich op aan
deze inktvlek

helderheid is het teken van opnieuw
bezien, waar verkeerde keuzes de enige
optie waren in het 'Uur van de wolf '

geplunderde emoties zijn dan ook het
offer van de recalcitrant en rekenschap
zijn kans daarop in 'het dal der Dominanten '
vertrapt zag

uiteindelijk, brak de zon zijn succesvolle
tournee naar het licht af, nog steeds is' Survival
of the fittest' de enige remedie

nu en dan ontspringt de minieme traan
aan een oog

(c) JR. 2015

Fluistering

ik sta op een hoek 

en... steek een sigaret op
zacht valt de regen op mijn gezicht  

ik staar in de natte verlaten straten 

waar de nacht binnenviel

gevangen in het donker 

wijst een sprankje licht
mij de weg in de duisternis 

in een omgeving 

die ik langzaam aan herken

mijn gedachten dwalen af 

naar de onverwachte ontmoeting die ik had 

een stem zo broos zo zacht dat het bijna brak

fluisterde terwijl ik luisterde 

mooie zinnen met een gevoel 

diep van binnen

ik aarzel 

mijn tocht naar huis valt stil
gedachten dwingen mij te aanvaarden
dat de richting die ik ga 

niet de juiste is

misschien ben ik nog op tijd

hoor ik nog de laatste fluistering 

met daarin in de bevestiging
van iets wat ik vanaf het begin

al wist

(c) JR. 2013

November rain

als de zon zijn heerschappij herwint
en...de regen op de vlucht slaat
is

het toch weer het leven dat zich
herpakt en ogenschijnlijk zonder
moeite doorgaat
___________________________

when the sun regains its reign
and the rain is on the run

it  will always be life that picks up
the pace and seeminly continues
without any effort

(c) JR. 2018 photo JR.

De hitte van 2018

De regen is de droogte voorbij
wat laat het achter in zijn nasleep
zo droog als gort kwam het toch aan
zijn eind een diepe zucht het is voorbij.

(c) JR Photo's JR.

Laatste fluistering

ik sta op een hoek, steek een sigaret op
zacht valt de regen op mijn gezicht, staar
in de natte, verlaten straten, waar de nacht
binnen viel

gevangen in het donker wijst een sprankje
licht mij de weg in de duisternis in een
omgeving die ik langzaam herken

mijn gedachten dwalen af naar de onverwachte
ontmoeting die ik had, een stem, zo broos zo zacht
dat het bijna brak, fluisterde, terwijl ik luisterde

mooi zinnen met een diep gevoel van binnen
ik aarzel mijn tocht naar huis valt stil gedachten
dwingen mij te aanvaarden dat de richting die ik
ga niet de juiste is

misschien kom ik nog op tijd, hoor ik de laatste
fluistering, met daarin de bevestiging van iets wat
ik vanaf het begin al wist

(c) JR. 2013