Dat had hij niet

starend in de diepte over zijn land, waarvan hij het einde niet kon zien
dacht hij aan al die lege kamers, onbewoond, waar geen geluid te horen
was. Hij krabde zich achter zijn oor en keek om zich heen naar al die luxe,
die nu een noodzakelijkheid was die er niet meer toe deed

er was niemand die luisterde, ook niet als hij sluimerde, niemand die
tegen hem sprak, zijn bedienden om hem heen hadden geen empathie
geen emotie voor een man omgeven met de smart die zoveel rijkdom
gaf

Hij was alleen, en s'nachts als hij terugkeerde op z'n levenspad kwam
hij haar steevast tegen, dat meisje uit het verleden van een jaar of negen
die zei toen hij haar verliet, ' kijk maar in de tijd Maurice dan kom je mij
weer tegen, dan hoor je weer mijn lach, dan zul je weer leven'

Die weg liep hij elke nacht en elke nacht schoot hij wakker en was het
de nacht die zijn verdriet zag. Met al die rijkdom kwam het besef dat hij
alles kon kopen, maar niet die aanraking, die overgave, het intens genieten
van wat liefde en zijn geborgenheid biedt, dat had hij niet en elke nacht zag
weer zijn verdriet. Het werd stiller en stiller om hem heen en de vreugde die
rijkdom eens gaf, verdween

En elke dag liep hij naar de markt, zat hij met zijn Vino op het terras en keek
naar de mensen die hem voorbij liepen, altijd met een lach, dag na dag, tot de
dag dat hij een lach hoorde die anders was dan elke andere lach, het was een
lach die een herkenning in zich had

Hij keek rond en zag een dame, licht grijs in haar jaren, charmant met rond
haar lippen die lach die hij net gehoord had. Het was die lach die een herinnering
bij hem naar boven bracht, het was die lach die zei, ' kijk in de tijd Maurice, kijk
en je hoort weer mijn lach en dan vind je weer terug wat je ooit hebt gehad

(c) JR. 2017

Stone cold

I'm cold desperately cold
does it show I really don't know
but I'm cold desperately cold
does it show I really don't know

since she's gone I'm kickin' doors
runnin' into walls placing lost calls
and I'm cold lost my feelin' and hope
I'm not he same man since she left

and I'm cold desperatly cold
keepin' my head up but the heat
doesn't hold it burns out grows old
leavin' me the ashes

guess...I'm stone cold

(c) JR. 2019

Eikelogie

zo rechts van de weg, ergens op een bospad was een eekhoorntje
een eikel aan 't slepen. Hij had er al heel wat verstopt, maar soms
vergat hij waar, het was niet zomaar een eikel het was 'de eikel'
die vind je maar eens in de zoveel jaar, het eekhoorntje was er
weg van hij adoreerde het. s'avonds zat hij te zuchten, 'eten of niet
eten' het had hem in zijn greep, de greep die 'Eikelogie' heet, de
winter ging het voorjaar kwam en ineens was er een uitbraak van
eikenboompjes waar de eekhoorn verbleef, maar de eekhoorn,
ja de eekhoorn waar was die nu... geen idee

(c)  JR.  2019

Diep in 't hart

de krenten zitten nog niet allemaal in de pap
het oud verwisselt nog niet helemaal voor nieuw
blad
maar een eerste zonnestraal treft hen wel diep...
in 't hart
(c) JR. 2019

Shade of loveliness

and when I see her walking
in the early hours of the morning
through the fields of our yesterdays
with the shine of a new tomorrow
in her eyes I can only sigh

it is when I love her innocence the most
walking through our morning's haze into
the brightness of a coming day wondering
what life will bring when our future finds
its self where our hearts sigh

and when I see her walking in the early hours
of this morning with a breeze running through
the darkness of her hair I know it is that shade
of loveliness I want to share

(c) JR. 2019

Sometimes

sometimes
life throws at me ev'ry thing its got
sometimes
I'm not worried I've dealt with a lot

sometimes
life's just that bit too short and ties my
weary mind in a knot

and when I feel like resting my weary
bones my bothered soul is sounding its
retreat

it is when life's becomes too difficult for
me, just for a moment or two, before I blow
my lonely horn in support of its victory

sometimes
life throws at me ev'ry thing its got
sometimes
I'm not worried I've dealt with a lot
sometimes....

life's too short

(c) JR. 2018

Leven met een lach

lachen om het leven dat je ten deel viel
om een leven dat niet meeviel om dat
leven zonder geweten

om een leven dat niets meer aan jouw
leven wilde geven, niet wist dat het een
leven was

dat ook jij moest leven, de moeite waard
en zelfs een leven vol vaart was maar ook
een leven dat veel gaf

tevredenheid bracht, het was een leven
met een lach voor
en...
achteraf

(c) JR. 2019