Posts tonen met het label opnieuw. Alle posts tonen
Posts tonen met het label opnieuw. Alle posts tonen

woensdag 30 december 2020

Het raam waar ik op schrijf


 wanneer een koud geblazen wind zijn eigen luwte op zoekt

viert het leven zijn aftocht, maar een volgende morgen

maakt de winter zijn belofte opnieuw waar


(c) JR. 2020

zondag 19 juli 2020

Licht


als dan compromissen de enige oplossing zijn
in een door vertroebelde gedachten belaagde geest
door diens gebrek aan doordringend daglicht

is het dan ook beter te wachten
op de keerzijde van een tij in die van licht verstoken haven
tot de golven van emotie bedaren en hun rust weervinden

en als dan het licht wederkeert
in een haven geplaagd door emoties
ergens achteraf in ieders geest

zal het een verademing zijn opnieuw
vrij te kunnen denken in een wereld
vastgelopen in zijn eigen ontspoorde impulsen

(c) JR. 2020

zaterdag 17 augustus 2019

Uur van de wolf

zo maar in de regen, op een tocht
door de grauwheid van het leven
blijven gedachten steken

in die duistere draaimolen van weleer
na jaren dringt het besef zich op aan
deze inktvlek

helderheid is het teken van opnieuw
bezien, waar verkeerde keuzes de enige
optie waren in het 'Uur van de wolf '

geplunderde emoties zijn dan ook het
offer van de recalcitrant en rekenschap
zijn kans daarop in 'het dal der Dominanten '
vertrapt zag

uiteindelijk, brak de zon zijn succesvolle
tournee naar het licht af, nog steeds is' Survival
of the fittest' de enige remedie

nu en dan ontspringt de minieme traan
aan een oog

(c) JR. 2015


maandag 24 september 2018

Tweespalt


soms, zo slenterend langs die weg vol
met jouw stoffig, vermolmd verleden met
eindelijk weer opnieuw een wereld

vol onbekende mogelijkheden aan je voeten
vraag je je af waarom juist nu die onvoltooide
hunkering zich ineens aandient

kan een teveel aan emotioneel fortuin een
dilemma worden, de tweespalt zijn in mijn
terug gevonden ik en leefwijze

maar wat is te veel wat ook de keuze iets
soms ook heel wat meer, eigenlijk best veel
raak je zo wie zo weer kwijt

geluk hangt niet af  van zijn hoeveelheid maar
van het innerlijk geluk, de ontspanning van een
onnodig belaste geest en lijf, jouw lijf

zijn prijs is eigenlijk geen prijs, het is meer een
koopje door zijn onbetaalbaarheid, dus de uitkomst
geen idee,

het is meer een losse flodder, een gok vanuit een
onverwachte hoek, een schot voor de boeg maar
gevormd

door een langdurig overdenken en nog weet ik niet
of ik er goed aan doe, toch voelt het nu zo
verschrikkelijk
goed

(c) JR. 2016