Ochtendgloren

de pijn, trok vanuit zijn bron aan triestheid
door het blikveld van haar ogen heen en brak
het licht van haar nieuwe ochtendgloren af

haar parelende lach was een lach die je hoorde
maar toch ook eigenlijk weer niet, verstopt als ze was
in de nietigheid van haar ziel, waar het verbergen
van verdriet haar enige vorm van overleven was

maar ook hier was de gedachte
dat de tijd alle wonden kon helen
een niet bestaande wens die slechts bestond
in de verbeelding van degeen die daar
nogal achteloos mee omging

en ja, dan komt er altijd weer een moment
bij het breken van van het nieuwe licht
dat de pijn zich verliest in zijn eigen vervlogen gedachten
en zich niet meer voelen laat, het troebele oog
zijn verborgen geluk in het nieuwe ochtendgloren
weer ziet en opnieuw toe laat

(c) JR. 2020

Geschenk

wanneer de pijn zijn
uiterste grenzen heeft bereikt
denk ik nog steeds

het geschenk, dat het leven is
opnieuw te kunnen ontvangen

(c) JR. 2019

Het was vuur

een leven vol herinneringen
geen is gelijk, ze gaan over een
verleden, sommigen vrolijk
anderen doen pijn

maar, ik geef er niet om het
was het leven dat ik leidde
het was heftig, het was vuur

toch ben ik nu wat bekoeld
wat rustiger, wijzer, zou het
zo weer over doen

maar dan wel, met wat meer
verstand dan, dat ik in het verleden
had

(c) JR. 2019

Een verleden

een verleden vol herinneringen
geen is gelijk ze gaan over een
verleden

sommige vrolijk andere doen pijn
maar, ik geef er niet om het is het
leven dat ik leidde

het was heftig het was vuur toch
ben ik nu wat bekoeld, wat rustiger
wat wijzer

zou het zo weer over doen maar wel
met wat meer verstand dan dat ik in
het verleden had

(c) JR. 2013

Groeiend gras

het geluid van groeiend gras

is een geluid dat nogal wat vermag

overal en altijd om je heen is

groeiend gras het geluid van hun

laatste oordeel

hun pijn overstijgt het gelach van degeen

die hun groeistuip resoluut weer afkapt

(c) JR 2018

Toekomst

laten we de kaarsen branden
de verhalen zich zelf vertellen
en...
de tranen hun waarheid bevestigen

en zie...

hun pijn zal zich verzachten
hun verleden zal zich sluiten
en de toekomst zal zich vieren

(c) JR. 2018

De brief

ongeschreven is deze brief waar
emotie zijn voorgeschreven pijn
aan een eens onbegonnen weg
oplegt

verzonden zonder enig doel te dienen
komt het terug in de brievenbus van
zijn ontstaan slaat pagina na pagina
op

waar zijn woorden in zinnen oplichten
maar zij lezen zichzelf zonder enig
besef waar zij toe dienen

hun leegte is nogal extreem het is een
leegte waar de ziel weent door de
door de afwezigheid van enig gevoel

enige spijt van het liefdeloze woord
dat een ongeschreven brief in zich
heeft

en...

de woorden wenen meer dan
er ooit werden geschreven meer
dan de antwoorden die nooit werden
verkregen

het papier wordt nat de woorden
verdrinken in hun eigen onmacht
er is niemand om hen te drogen

dat is hun door de ongeschreven
ontnomen en de brief, hij weent

(c) JR. 2016