Afscheid

 

het is herfst

de herfst in al ons leven

waar het neemt en geeft

van tijd tot tijd keer op keer

is het een mengelmoes van emoties

een mengelmoes dat iedereen en alles kleurt

met triestheid, blijdschap

ieders seizoen

even in majeur en mineur

het is al ons leven dat...

zijn geschiedenis schrijft

een beeld achterlaat van

vriendschap, liefde en al zijn dalen

maar dan toch doorgaat

tot zijn herfst verschijnt

een herfst die elke keer weer

ons leven met zijn kleuren kleurt

soms triest

maar soms ook zo wonderzacht

geeft het zijn schoonheid prijs

in al het leven dat kwam

en...

weer afscheid nam

(c) JR.  15 oktober 2021

 

Ochtendgloren

de pijn, trok vanuit zijn bron aan triestheid
door het blikveld van haar ogen heen en brak
het licht van haar nieuwe ochtendgloren af

haar parelende lach was een lach die je hoorde
maar toch ook eigenlijk weer niet, verstopt als ze was
in de nietigheid van haar ziel, waar het verbergen
van verdriet haar enige vorm van overleven was

maar ook hier was de gedachte
dat de tijd alle wonden kon helen
een niet bestaande wens die slechts bestond
in de verbeelding van degeen die daar
nogal achteloos mee omging

en ja, dan komt er altijd weer een moment
bij het breken van van het nieuwe licht
dat de pijn zich verliest in zijn eigen vervlogen gedachten
en zich niet meer voelen laat, het troebele oog
zijn verborgen geluk in het nieuwe ochtendgloren
weer ziet en opnieuw toe laat

(c) JR. 2020

Vertaling The Core-Jouw Kern

soms zijn de dagen leeg en zonder reden

soms zijn de dagen gevuld met een triestheid

die je nooit echt hebt gekend

maar soms kan de tijd vanuit zijn kern helen

zonder enige reden zoals dat zou moeten

wanneer jij lijdt vanuit jouw kern

diep van binnen waar het

zijn tranen huilt

(c) JR. 2018