ergens, tegen zonsondergang
zoek ik de luwte in de tijd op
waar even geen stormachtig heden
verleden of toekomst aanwezig is
waar mijn bouwstenen hetzelfde zijn
maar altijd een ander gezicht hebben
ik ben één met het leven dat hier om mij heen valt
en welig tiert, het geeft mij de nectar die ik nodig
heb voor mijn voortbestaan waar ik erg aan hecht
en niet zomaar aan mij voorbij laat gaan
ik zie de schitteringen die mij koesteren
mij hun warmte geven en strelen totdat
ik mijn rust weervindt om toch weer een
hoek in mijn leven om te gaan en een
onzekere toekomst mij weer zeker te
maken
(c) JR. 2020
Posts tonen met het label zonsondergang. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zonsondergang. Alle posts tonen
dinsdag 31 maart 2020
Schitteringen
Labels:
bouwstenen,
ergens,
gezicht,
hecht,
heden,
jan robert huisman,
leven,
luwte,
nectar,
stormachtig,
tiert,
tijd,
toekomst,
verleden,
voortbestaan,
welig,
zonsondergang
maandag 4 november 2019
Verborgen rust
zij was de herder van mijn ziel en...
zijn gedachten, ze liet haar oog op mij rusten
zong de melodie van mijn leven
in zijn zonsondergang
dronk van haar zinnen tot in de vroege morgen
waar haar zonsopgang wachtte, ik was vrij
zij was mijn verborgen rust en ik was
haar mijn
(c) JR. 2019
zijn gedachten, ze liet haar oog op mij rusten
zong de melodie van mijn leven
in zijn zonsondergang
dronk van haar zinnen tot in de vroege morgen
waar haar zonsopgang wachtte, ik was vrij
zij was mijn verborgen rust en ik was
haar mijn
(c) JR. 2019
dinsdag 10 juli 2018
Middernacht
De varen voelt zich in de steek gelaten na de zonsondergang
en zoekt naar verlichting in de nacht even verschuift er een wolk
licht valt het is dat moment dat het pakt zo ongeveer tegen middernacht
(c) JR. 2018 photo JR.
Abonneren op:
Posts (Atom)