Drab

hier sta ik
aan de rand van
uitgelopen golven
die mijn voeten strelen
in de hoop
mij over te halen
nog verder
te gaan
zij roepen mij toe
hun rust te delen
een verleidelijke
gevangen rust
verborgen in het
nooit aflatend tij

dat elke vergissing
bij voorbaat
meeneemt op zijn
zegevierende terugtocht
maar hoe verleidelijk
dan ook
hervind ik mijn kracht
trek mijn
in het zand
verzonken voeten
terug
en weet
dat nu elke golf
op mijn pad uitloopt
in zijn eigen
krachteloos drab
zonder dat blijkt
dat het ooit
een
obstakel was

(c) JR. 2020

Gedachten

diep verborgen in een uithoek van de tijd
wachten ontdaan van hun kleed van waarheid
mijn gedachten naakt op mij

de jacht lig open hun vernietiging is nabij
ze zijn vogelvrij ik pak ze op één voor één
en probeer hen te behoeden voor deze razernij

maar ik weet dat zij komen om mij de enige vrijheid
die ik nog heb te ontnemen die van mijn gedachten
helaas blijven zij toch geboeid achter

in mijn vlucht ligt de enige kracht die ik heb om hen
wanneer de tijd zijn rimpel gladstrijkt zich toch weer
te laten uitspreken in hun nieuw verworven vrijheid

(c) JR. 2019

De Wallenkant

zo, slenterend langs de wallenkant uit mijn
jeugd , rijst verborgen in 't woud van de ultieme
watervrees, de herinnering aan gestorven emoties

losgeslagen, afgemeerde schuiten riepen
op tot een niet te verwoorden geldingsdrang
maar wanneer het water zijn tol eiste verdween
die schreeuwende doordringende pijn pas

na verloop van tijd in zijn eigen verdoving
zo, slenterend langs de wallenkant uit mijn
jeugd denk ik was die jeugdige onbezonnenheid
het allemaal waard

waar de scheidingslijn tussen leven en overleven
zo fragiel was als het jonge leven zelf maar hier aan
de rand  van een gracht keert even het verleden terug
een moment maar

(c) JR.  2015