Fluistering

ik sta op een hoek 

en... steek een sigaret op
zacht valt de regen op mijn gezicht  

ik staar in de natte verlaten straten 

waar de nacht binnenviel

gevangen in het donker 

wijst een sprankje licht
mij de weg in de duisternis 

in een omgeving 

die ik langzaam aan herken

mijn gedachten dwalen af 

naar de onverwachte ontmoeting die ik had 

een stem zo broos zo zacht dat het bijna brak

fluisterde terwijl ik luisterde 

mooie zinnen met een gevoel 

diep van binnen

ik aarzel 

mijn tocht naar huis valt stil
gedachten dwingen mij te aanvaarden
dat de richting die ik ga 

niet de juiste is

misschien ben ik nog op tijd

hoor ik nog de laatste fluistering 

met daarin in de bevestiging
van iets wat ik vanaf het begin

al wist

(c) JR. 2013

Romeo & Julliet

slenterend door de straten uit 
mijn jeugd brengt de realiteit
mij terug naar een geschiedenis
van weleer

degeen waaraan mijn ontstaan
ten grondslag lag, daar waar ik
die woeste, karaktervolle blik
ontmoette,

die met een intensieve bewondering
ongenadig mijn fysiek te lijf ging,

kruisten verhitte blikken onze psychen
in een oneindig verlangen naar altijd meer
na een langdurig beleg werd mijn veste
geslecht

verlies eindigt zoals altijd in het eigen surplus
maar mijn exquis talent was voor de agressor
wel de hoofdprijs

nazaten, ik ben de tel kwijt waren een
natuurlijk refrein na het ultiem in majeur
nu, in mijn nadagen tref ik heel onverwacht

die woeste blik uit den beginne op het balkon
van het huis waar met grote zorg mijn verscheiden
wordt verwacht

nog eenmaal laat men ons in de echtelijke sponde
neer, slecht een veste zich voor de laatste keer, liefde
verliest zich in de eigen geschiedenis

de legende wacht, Romeo & Juliet, 'Gut, wie waren dat '

(c) JR. 2015

Laatste fluistering

ik sta op een hoek, steek een sigaret op
zacht valt de regen op mijn gezicht, staar
in de natte, verlaten straten, waar de nacht
binnen viel

gevangen in het donker wijst een sprankje
licht mij de weg in de duisternis in een
omgeving die ik langzaam herken

mijn gedachten dwalen af naar de onverwachte
ontmoeting die ik had, een stem, zo broos zo zacht
dat het bijna brak, fluisterde, terwijl ik luisterde

mooi zinnen met een diep gevoel van binnen
ik aarzel mijn tocht naar huis valt stil gedachten
dwingen mij te aanvaarden dat de richting die ik
ga niet de juiste is

misschien kom ik nog op tijd, hoor ik de laatste
fluistering, met daarin de bevestiging van iets wat
ik vanaf het begin al wist

(c) JR. 2013