Vol van smart

de regen in mijn leven
is er een, ja... die kom je overal tegen
de regen in mijn verleden
dat was er een van geven en nemen
maar soms kom je daar hoe dan ook
wie of wat je bent jezelf een keer tegen
de regen in mijn hart
was er een van onwaarheden en vol van smart
de regen in mijn toekomst is er een
die komt maar nooit word verwacht
en soms is de regen een zegen
zij spoelt jouw emoties, verwardheden
en obstakels weg
zonder enige vraag of een reden

(c) JR. 2020

ik zie, maar

Ik zie, maar hoor de regen niet vallen
ik hoor het kwinkeleren van de vogels
verscholen in hun wereld van magie
ik hoor hen wel maar, zie hen niet

het donkere dek van waarachter de zon schijnt
is gesloten, een weldadige rust schrijdt voort
in een ademloze stilte, ik hoor het wel maar...

de aarde stuurt zijn geur alle kanten op
verrast door een niet verwachte toevloed
uit een donker dek, ik ruik zijn
doordrenkte geur maar...

het leven voltrekt zich zoals als altijd
aan mij geluidloos het is er wel die gordel aan
geestelijke voedzaamheid ik neem haar elke dag
tot mij

en voel het zoals altijd in mij
maar... zie het niet

(c) JR. 2020

Eyes

see the eyes that shine
see the eyes that once smiled
see the eyes made to cry
see the eyes go blind
see them look for justice
see them go to war
see them look for freedom
see them fight the evil
see them look for a reason
to reclaim and live out their life
on the land which they were born

(c) JR. 2020

Ondergang

in het land van velen is een eenling
gevoed door zijn negativisme de koning
te midden van zijn aanhoudend duister
dat velen treft

maar zelfs deze vergist zich in de veerkracht
van hen die zich maar niet laten neerslaan
door diens schijnbare ongrijpbaarheid
zelfs de grootste plaag

zal zijn meerdere moeten erkennen in de oerkracht
overlevingsdrift, geestkracht en vindingrijkheid
van de mens die toch uiteindelijk zijn ondergang
zal inluiden

(c) JR. 2020

Samenzijn

ze keken elkaar aan
met verdriet achter elke traan
de strijd was weer gestreden
voor de zoveelste maal

ieder in zijn eigen hoek
zoekend naar de reden
van het wat en hoe
ze dachten na
was het mogelijk
dat het houden van
aan hun voorbij was gegaan

hun liefde zo intens
leek niet meer te bestaan
een vriendschap...
ogen zochten die van de ander
en zagen wat zij dachten

ze waren met maar toch zonder
die ander
zelfs een vriendschap was hun ontgaan
soms is samenzijn beter
zonder elkaar

(c) JR. 2020

Het antwoord

zoekend naar het nieuwe heden
in het dal van zijn ontkenning
waar al mijn vragen opgetast liggen
komt er geen antwoord vanuit een
verleden dat zich zonder oplossing
geen raad weet



(c) JR. 2020

Even

even...zie ik dat donkere kleed niet
dat mij wordt aangereikt
maar toch nog niet bereikt
even...kijk ik niet om en zie ik
die nieuwe morgen
zonder zijn duisternis
die naar mij lacht en niet wijkt

waar mijn licht danst
in zijn koele ochtendbries
en mijn zorgen verdrijft
het brengt mij dan naar
die betere tijden achter
mijn laatste zonsondergang
dan denk ik even...helemaal niet
wat ik dan voel
is die liefde voor elkaar om ons heen..
die zo onverwoestbaar blijkt


(c) JR. 2020